Mijn oom Tommy (broertje van mijn mama) is vandaag jarig, hij is 15 jaar geworden. GEFELICITEERD!!!

Toen ik ’s middags uit mijn bedje kwam, was tante Bianca er. Het is altijd wel leuk als ze er is, ik zal jullie namenlijk een geheimpje vertellen: ze is prettig gestoord *grin*. Vandaag ook weer, had ze mij op de arm en ging ze rennen met mij, en gekke papa rende achter ons aan om ons te pakken, is hem lekker niet gelukt hihi. Ze had vandaag ook een nieuw geluid, ze deed net of ze moest spugen zo van BLUH!!! Daar hadden mama en tante Bianca de grootste lol om, helemaal toen ik het ook wou proberen.

Dankzij Keijen van wie ik een mailtje kreeg dat mijn site het niet deed (sorry daarvoor) heeft mijn papa hem aangepast. Als het goed is doet hij het nu ook onder Explorer 6 en Netscape. Dank je wel Keijen!!

Omdat ik de afgelopen nacht weer steeds wakker werd, en nadat mama me al verschoond had en later Chamodent had gegeven (tegen doorkomende tandjes) bleef ik maar huilen. Omdat ik nog niet kan praten en mama en papa niet meer wisten wat het kon zijn, kreeg ik een flesje. Daar had ik wel trek in, maar ik moest daarna wel een beetje spugen, nadat ik gespuugd had ging het weer beter en heeft mama nog even lekker met mij gewiegd. Alleen door de drukke nacht hebben we ons allemaal vanmorgen verslapen ik werd pas om 9:30 wakker, en dat was te laat voor mijn zwemles (ja, ik zit op babyzwemmen), dat vond ik wel jammer!

Mama ging vanmiddag op zolder mijn spulletjes van mijn geboorte uitzoeken en opruimen. Dat vond ik wel leuk, want op zolder hangt een schommel. Alleen kan mama mij daar niet zo hard duwen, want dan stoot ik mij aan een zijbalk (papa moet de schommel nog verhangen). Verder ligt er op zolder een hele grote knuffelmuis, wel 2 keer zo groot als ik, dat vond ik prachtig! Ik begon ook meteen aan zijn ogen en neus te pulken, dat vond mama niet zo leuk, “gaat ie stuk� zei ze, maar toch bleef ik lekker doorpulken. Daarom haalde mama hem maar weer weg, balen!

Ik heb papa even flink te pakken gehad! Hij had namelijk wat trek vanmiddag, en smeerde voor zichzelf wat bolletjes. Nou zie ik Panter altijd rondhangen als er gegeten wordt, en dus dacht ik “dat zal ik ook eens doen�. Papa hield toen het bolletje voor mijn mond en ik nam er een flinke hap van, en at het zelfs op (terwijl er spread op zat). Met de 2 bolletjes met ham die daarop volgden at ik ook nog lekker mee. *gna* Die papa, dacht-ie dat hij het voor zichzelf had omdat ik altijd alleen maar zoetigheid wil… Had hij dat even goed mis!

Eerder vandaag zag ik toch zo iets raars, mama ging voor mij toveren! Ze had een stokje, dat doopte ze in een potje, en dan blies ze er doorheen, en dan kwamen er allemaal zwevende, glimmende ballen uit! Alleen, als ik ze wou pakken of als ze op de grond kwamen verdwenen ze! Panter vond het ook maar heel vreemd.

En verder staat bij de groeicurve nu ook een tabel met mijn groeigegevens, er zijn weer foto’s toegevoegd en je kunt nu ook een berichtje voor me achterlaten op mijn brabbelbord!

Tussen Panter en mij begint al iets van een band te komen, wat misschien wel komt omdat ik hem iedere keer koekjes en stukjes brood die ik zelf niet lust geef. Hij hapt dat dan heeeeel voorzichtig uit mijn hand. Soms pest ik hem een beetje door niet los te laten of toch snel dat koekje zelf op te eten *gna*.

In de middag ben ik met mama gezellig naar tante Anka en Wendy geweest. Ik heb daar lekker de hele middag buiten in het gras gespeeld en boomblaadjes bestudeerd, uit elkaar getrokken en geproefd. Ik heb ook Wendy nog eens goed laten zien hoe dat lopen nou precies werkt, want dat had ze nog niet echt door. Toen ik haar voorbijsjeesjde, begon ze me voorzichtig te volgen. Ze hebben daar trouwens een paar hele rare honden: een stuk kleiner, pluiziger en ze zeggen miauw! Ik heb die rare snuiters dan ook even zitten uitlachen.

Oh trouwens, vandaag is mijn tante Esther (zusje van mijn papa) jarig! Ze is echt ontzettend oud, wel 23 jaar! Ik vind haar wel aardig, dus ik heb haar maar vast voor mijn verjaardag uitgenodigd.

Vandaag voelde ik mij al weer een stuk beter dan gister, ik vond de videorecorder vandaag dan ook weer reuze interessant, en deed net of ik dat “mag niet�, “nee Michael�, “niet doen� niet hoorde. Ik mag ook nooit wat en ik wil alleen maar even erin kijken en dat klepje valt zo leuk naar binnen en veert dan weer grappig terug.
Ik ben ook nog met mama buiten wezen lopen, en heb tegen de kabouters bij de overbuurman staan lachen, rare mannetjes hoor die kabouters!

Daarna, toen ik met mama boven op mijn kamertje ging spelen, vond ik het wel grappig om het deurtje van de commode steeds open en dicht te doen. Maar toen ik dat een tijdje gedaan had, wou ik wel weer wat anders, dus ging ik IN het kastje kijken, wat er allemaal in lag. Eerst een lege zak van de luiers. Dat was wel even leuk (het knisperde en kraakte geinig), maar goed, verder kijken. Een pak watten, niet boeiend, *smak* aan de kant. Nog een pak watten, ook niet boeiend, *smak* aan de kant. Een pak luierdoekjes, *smak* ook aan de kant. Nog een pak *smak*! Hee, wat is dat? Het glimt ook! Het is wel een beetje zwaar… Hee, waar gaat dat naartoe? Hmm, nog zo’n glimmend ding! HEE! die gaat ook al weg! Effe kijken waar het heengaat… he, verdorie, mama zet het in de hoge kast. Zo gaat het nou altijd met de dingen die ik leuk vind! Dan maar weer dat pak watten onderzoeken… Even kijken hoe dat proeft… *bluh* da’s helemaal niet lekker! En het pluist nog op je tong ook! Mama ging toen mee *bluh*en, en dat vond ik zo grappig hoe mama dat deed, dat ik de slappe lach kreeg, waardoor mama het ook niet meer had!

Vanmorgen moest ik naar het CB (consultatiebureau) voor controle en voor de vierde DKTP en HIB-inentingen. In het begin was het wel leuk, er waren best veel andere kindjes, onder andere een meisje van een maand of drie, die ik zo leuk vond dat ik haar maar een pets op haar hoofd gaf (ik was mama net te snel af, hihi). Ook had ze mooie glimmende oogjes, die ik er wel even uit wou peuteren, maar elke keer als ik met mijn vingertjes er bijna was, haalde mama me weer terug. Om haar te straffen beukte ik haar maar met een paar Duplo-blokjes op haar hoofd!!

Die inentingen waren een stuk minder leuk. Van de vorige drie had ik eigenlijk helemaal geen last, maar van deze had ik de hele middag hele erge pijn in mijn beentjes en had ik zelfs wat koorts. Hierdoor hadden papa en mama geen kind aan mij, ik heb de rest van de dag bij papa en vooral bij mama op schoot gehangen. Normaal hou ik dat nog geen 2 minuten vol, dan wil ik alweer op onderzoek uit! Wel kon ik nog lachen om Tante Bianca die steeds moest (nep)niezen, dat vond ik echt heel grappig!

Oh jah, papa en mama hebben ook nog mijn groeicurve erbij gezet!

LUNCHTIJD!!! Ben benieuwd naar het lekkers dat ik vandaag weer op mijn brood krijg. Daar komt het al aan, toe maar, stop maar in mijn mond, ik heb hem al helemaal open, BAH!! Gatver *kwat* *spuug* Wat is dit nou weer? (filet amercain) Poging 2 dan maar. Bah, gatver, geven ze het nog een keer, jakkes *kwat* *maai*!! Dan maar aan de hond!! (hehe) Poging 3: bah! *sputter* Dit is ook al niet lekker (leverpastei) *maai* hoppah, ook aan de hond!! Krijg ik dan niets lekkers vandaag? *Hap* hmm, dat is wel lekker! (jam) Dit lust ik wel, eet dan ook meteen snel alles op. Tweede broodje was ook lekker (fruithagel), gelukkig maar, mama en papa hebben het weer door: ik wil alleen maar zoetigheid!!

’s Middags ben ik met papa en mama naar de kinderboerderij geweest. Dat vond ik reuze interessant, maar ook wel beetje eng hoor, daarom hield ik mijn papa maar stevig vast. Eerst zijn we bij de konijnen en cavia’s geweest (de baby caviaatjes zijn te koop en mama moest zich dan ook heel erg inhouden om mij er niet 1 te kopen). Daarna heb ik een zwijn gezien, grappig geluid maakte hij hihi, toen door naar de geitjes en de ezels. En tot slot de eenden, kippen en pauwen.

Vandaag is tante Bianca langsgeweest, en heb ik haar ff laten zien hoe lief ik haar wel niet vind. Ik gaf haar allemaal kusjes en ook deelde ik mijn koekje met haar (mijn papa en mama waren maar een heel klein beetje jaloers, hoor). Gelukkig gingen mama en papa nog wel met mij rondracen op mijn gele auto, whieeeeeeee! Dan ga ik erop zitten en hou me goed aan het stuur vast, en dan gaat mama of papa zich de poten uit het lijf rennen, ik vind het vooral gaaf als ze een hoek omscheuren of ergens tegenop knallen!

Het was ook weer foldertjesdag, en dan vind ik het leuk om ze allemaal goed door te bladeren, er een beetje mee te wapperen en ze in stukjes te scheuren. Soms proef ik zelfs even een stukje, maar dat vinden papa en mama niet zo leuk. Flauw hoor!

Het was midden in de nacht, toen ik opeens geen lucht meer kreeg. Dat was helemaal niet fijn en gelukkig heb ik dat aan mensen buiten mama’s buik wel kenbaar kunnen maken. Om 6:09 werd ik zo maar opeens door twee handen uit mama’s buik getild. Meteen daarna werd mij extra lucht gegeven. Ahhh, wat een opluchting! Toen ik zelf weer een beetje bijgekomen was, mocht ik mama dan eindelijk toch eens bewonderen, om daarna in een warm glazen kastje lekker te gaan slapen.

Dit alles heeft zich afgespeeld in het Martini ziekenhuis in Groningen, hoewel mijn mama en papa toch echt in Assen wonen. Dat zat zo: het is nu weer veranderd, maar toen ik geboren moest worden deden ze in het Wilhelmina ziekenhuis hier in Assen geen bevallingen. Tssk, net als ik geboren moet worden zijn ze er niet… Nou ja, ik mag daardoor dan wel in Groningen geboren zijn, ik voel me toch een echt Assenaartje hoor!

Het eerste jaar heb ik lekker gerelaxed. Tegenwoordig is iedereen maar zo gehaast en gestresst, dat ik dacht: nu ik het nog mag en kan, neem ik het er lekker van! En echt, ik kan het iedereen aanraden, heerlijk hoor! Nou heb ik uiteraard niet helemaal stilgelegen, mijn ogen en oren heb ik goed de kost gegeven en daardoor heb ik een hoop geleerd. Na zo’n negen 9 maanden was ik al zó ver dat ik mijzelf al wat kon voortbewegen. Voorzichtig begon ik toen tijgerend aan mijn ontdekkingsreis…

Nu ik zo lekker in mijn bed lig en terug denk aan de afgelopen tijd, realiseer ik me dat ik bijna baby-af ben. Vandaar dat ik morgen maar begin met het echte grote mannenwerk, het bijhouden van mijn belevenissen, avonturen en ontdekkingen, zodat ik later, als ik groot ben, terug kan lezen wat ik als dreumes allemaal heb uitgevreten en meegemaakt! Morgen maar eens even met mama gaan babbelen over hoe we dit gaan aanpakken, omdat ik al wel heb begrepen dat ik, om te beginnen met lezen en schrijven, maar liefst een jaar of vier, vijf op een wachtlijst kom te staan. Pff, het lijkt de zorgsector wel!

Maar nu ga ik echt slapen, morgen weer een dag vol avontuur. Welterusten!