Zoveel te zien!
28 oktober 2002Gelukkig had mama vandaag weer door dat ik flauw was van beneden spelen (ik mag daar sowieso toch al niks, geen hondenbakken bestuderen, kastjes opentrekken, aan netwerkkabeltjes trekken, videotapes uit de recorder proberen te halen, de gaspit vast opendraaien zodat mama dat niet meer hoeft te doen als ze gaat koken), en dat ik eigenlijk wel weer eens boven wou spelen. Aangezien mama daar toch het nodige te doen had vandaag, had ze me daar de vrijheid gelaten. Wel nadat ze over alle openstaande deuren ochtendjassen had gehangen (heel vervelend, dan kunnen ze niet meer dicht!). Ik heb lekker eventjes kunnen rondravotten.
Na mijn middagdutje (nou ja, DUT van 12 uur tot half vier!) is mama met mij gaan fietsen. Er stond niet meer zoveel wind als in het weekend, maar nog wel genoeg om mijn haar mooi recht overeind te zetten. Ik heb mijn ogen uitgekeken naar de puinhoop die de storm heeft achtergelaten en naar alle werkzaamheden die door de stad heen werden uitgevoerd. Wat een een gave, grote machines allemaal! Grote lepelkranen, heftrucks, noem maar op! Voor mijn volgende verjaardag wil ik ook zoEURTMn dingEUR Oh ja, en er kwam ook nog een bus voorbij, en die maakte zomaar ineens een hard EURoePSSSJHEUR?-geluid, dat was ook nog wel interessant, vooral nadat mama uitgelegd had dat dat de bus was en dat geluid ging nadoen.








