Ha, eindelijk gelukt!
31 oktober 2002Toen ik met mama boodschappen aan het doen was, zag ik daar een mooie meid, van een jaar of twee schat ik. Ik zag haar wel zitten en kon mijn ogen niet van haar afhouden, en ik geloof dat ze mij ook wel leuk vond, want ze zat ook behoorlijk naar mij te staren. Nou maar hopen dat ik haar weer snel een keer zie; ik ga in ieder geval proberen om mama aan te sporen om vooral maar elke dat boodschappen te gaan doen!
Later vandaag heb ik de radio eens aan een grondig onderzoek onderworpen. Natuurlijk had ik hem al eens eerder zien staan, maar ik wilde nu toch wel eens weten waar al die knopjes en lampjes die erop zitten voor zijn. Het lukte me zelfs al om de cassettedecks open te krijgen, maar dicht ging nog niet zo best. Mama heeft me laten zien hoe dat moet. Wat me wel helemaal zelf lukte, was een verassing voor papa en mama achterlaten: ik had de timer aangezet, zodat de radio om een uur of 10 zomaar ineens aansprong. Hihihi!
En het is me ook nog gelukt om eindelijk eens de hondenbrokken te proeven. Tot nu toe was papa of mama me iedere keer net voor en haalden ze me bij Panters bakken weg, maar vandaag kreeg ik het voor mekaar om zoEURTMn brokje te snaaien. Ik snap niet waar ze nou zoEURTMn kouwe drukte over maken, want echt bijzonder smaken die dingen niet. Nou ja, dan maar proberen of Panters vleesbrokken beter smaken, daarvan krijg ik er ook vast nog wel eens een te pakken. Tot die tijd houdt ik me maar bezig met zijn waterbak, zoEURTMn mini-zwembadje blijft toch ook erg leuk.








