Michael Dylano Roeleveld

Michael met beer

Ha, eindelijk gelukt!

31 oktober 2002

Toen ik met mama boodschappen aan het doen was, zag ik daar een mooie meid, van een jaar of twee schat ik. Ik zag haar wel zitten en kon mijn ogen niet van haar afhouden, en ik geloof dat ze mij ook wel leuk vond, want ze zat ook behoorlijk naar mij te staren. Nou maar hopen dat ik haar weer snel een keer zie; ik ga in ieder geval proberen om mama aan te sporen om vooral maar elke dat boodschappen te gaan doen!

Later vandaag heb ik de radio eens aan een grondig onderzoek onderworpen. Natuurlijk had ik hem al eens eerder zien staan, maar ik wilde nu toch wel eens weten waar al die knopjes en lampjes die erop zitten voor zijn. Het lukte me zelfs al om de cassettedecks open te krijgen, maar dicht ging nog niet zo best. Mama heeft me laten zien hoe dat moet. Wat me wel helemaal zelf lukte, was een verassing voor papa en mama achterlaten: ik had de timer aangezet, zodat de radio om een uur of 10 zomaar ineens aansprong. Hihihi!

En het is me ook nog gelukt om eindelijk eens de hondenbrokken te proeven. Tot nu toe was papa of mama me iedere keer net voor en haalden ze me bij Panters bakken weg, maar vandaag kreeg ik het voor mekaar om zoEURTMn brokje te snaaien. Ik snap niet waar ze nou zoEURTMn kouwe drukte over maken, want echt bijzonder smaken die dingen niet. Nou ja, dan maar proberen of Panters vleesbrokken beter smaken, daarvan krijg ik er ook vast nog wel eens een te pakken. Tot die tijd houdt ik me maar bezig met zijn waterbak, zoEURTMn mini-zwembadje blijft toch ook erg leuk.


Haren knippen

30 oktober 2002

Mama heeft vanmorgen mijn haar geknipt! Alleen kon ik niet goed zien wat ze daar allemaal deed bovenop mijn hoofd en dat wou ik natuurlijk wèl, dus keek ik steeds naar boven en dan stopte ze weer snel, gemeen hè? Ik kreeg toen een foldertje om in te kijken en kapot te scheuren, maar daar trapte ik ook niet echt in; zodra mama weer begon te kammen en te knippen, wou ik weer kijken :) Maar ik geloof dat het haar wel gelukt is om het aan de zijkanten en bovenop mijn hoofd wat korter te krijgen, zonder dat ik oren of ogen hoef te missen.

Als ze nou slim was geweest had ze me gewoon voor de spiegel gezet, want daar woont een mannetje in dat onwijs op mij lijkt! Altijd als ik erin kijk (als papa of mama mijn tandjes gaan poetsen bijvoorbeeld), is hij er, en hij lacht altijd zo vriendelijk enzo. Als ik naar hem zwaai, zwaait hij ook altijd weer terug! Jammer dat ik nog niet kan praten, anders kon ik hem vragen of hij ook uit die spiegel kon komen om met mij te spelen.

Iets anders waar papa mij altijd mee kan afleiden (vooral als hij probeert me te verschonen, want sinds ik me kan omdraaien en gaan staan is EURoeblijven liggenEUR? natuurlijk totaal niet meer aan de orde!), is door mijn sokken van mijn voeten te trekken, en een beetje boven mijn neus te laten bengelen. Maar wat doet hij tegenwoordig: als ik dan probeer om zoEURTMn sok te pakken, raust-ie hem gauw over mijn handje heen! Dat is wel een heel grappig gezicht, en ik vind het ook wel geinig om die sok dan weer van mijn hand te friemelen. Soms heeft papa een gemene bui, en dan hijst hij over allebei mijn handjes een sok heen! Niet dat ik me daardoor gek laat maken natuurlijk, binnen no-time heb ik allebei mijn handen weer vrij.


Mama speelt vals

29 oktober 2002

Hm, mama begint me een beetje tegen te werken. Af en toe spelen we EURoetorentje bouwenEUR?, dan bouwt zij zo snel mogelijk een toren van mijn houten blokken, en ik gooi hem zo snel mogelijk weer om. Natuurlijk win ik altijd! Maar vanochtend pakte mama mijn MegaBloks in plaats van de houten blokken, en die blijven meer aan elkaar vastplakkenEUR Ik kon dus niet met een soepele zwaai haar bouwwerk vernielen, hier kwam nauwkeurig uit-elkaar-pielen aan te pas. Maar het is me gelukt :)

Daarna hebben we nog even koffie gedronken bij de buurvrouw (nou ja, ik kreeg niet eens een eigen beker koffie!). Ik was daar nog nooit geweest, dus dat was wel een hele ontdekkingstocht, zo heb ik onder andere ontdekt dat zij ook een tv-kastje met deurtjes heeftEUR en die kunnen nog open en dicht ook! Ze hadden daar ook hele andere honden dan wij, die niet wegrenden als ik eraan kwam. En ik heb ook nog een beker sap van de buurvrouw mogen drinken, daEURTMs weer heel wat anders dan zoEURTMn tuitflesje. Ik heb wel een beetje om haar vloerbedekking gedacht.

EURTMs Middags kwam tante Bianca nog langs, maar toen mama dacht dat ze wel even veilig de hond uit kon laten, had ze het goed mis! Ik huilde en krijste net zolang tot mama weer terug kwam! Later heeft tante Bianc nog wel even met mij op mijn loopauto rondgeraced, en toen had ik wel weer dikke lol.


Zoveel te zien!

28 oktober 2002

Gelukkig had mama vandaag weer door dat ik flauw was van beneden spelen (ik mag daar sowieso toch al niks, geen hondenbakken bestuderen, kastjes opentrekken, aan netwerkkabeltjes trekken, videotapes uit de recorder proberen te halen, de gaspit vast opendraaien zodat mama dat niet meer hoeft te doen als ze gaat koken), en dat ik eigenlijk wel weer eens boven wou spelen. Aangezien mama daar toch het nodige te doen had vandaag, had ze me daar de vrijheid gelaten. Wel nadat ze over alle openstaande deuren ochtendjassen had gehangen (heel vervelend, dan kunnen ze niet meer dicht!). Ik heb lekker eventjes kunnen rondravotten.

Na mijn middagdutje (nou ja, DUT van 12 uur tot half vier!) is mama met mij gaan fietsen. Er stond niet meer zoveel wind als in het weekend, maar nog wel genoeg om mijn haar mooi recht overeind te zetten. Ik heb mijn ogen uitgekeken naar de puinhoop die de storm heeft achtergelaten en naar alle werkzaamheden die door de stad heen werden uitgevoerd. Wat een een gave, grote machines allemaal! Grote lepelkranen, heftrucks, noem maar op! Voor mijn volgende verjaardag wil ik ook zoEURTMn dingEUR Oh ja, en er kwam ook nog een bus voorbij, en die maakte zomaar ineens een hard EURoePSSSJHEUR?-geluid, dat was ook nog wel interessant, vooral nadat mama uitgelegd had dat dat de bus was en dat geluid ging nadoen.


Babyzwemmen

27 oktober 2002

Zo hee, vanmorgen voor het eerst sinds lange tijd eindelijk weer eens naar babyzwemmen geweest! AlleenEUR toen papa met mij het water in ging, vond ik het opeens een heel stuk minder leuk. Ik kende al die gezichten van die grote mensen niet meer, en ook die andere kindjes kwamen me niet meer bekend voor. Dus ik wou naar mama, maar mama was er niet! Dus dan denk je: wat nu? Nou, huilen dus, gewoon heel hard en heel lang, dan komt mama wel. En ja hoor, dat duurde eigenlijk helemaal niet lang of papa bracht mij naar mama. Ze zat aan de kant, alleen mocht ik niet naar mama toe, ze wou dat we nog even volhielden. Papa is toen maar met mij alleen een beetje gaan spelen in het water en even later vond ik het toch wel weer leuk, en tegen het einde van de les hebben we toch nog met de groep meegedaan.

Omdat het verder de hele dag zo gestormd heeft bleven we binnen en mocht ik vandaag niet mee met Panter uitlaten. Om het een beetje goed te maken, heeft papa lekker pannekoeken gebakken! Hmmm, lekker, met stroop, jam en banaan!


Niet lekker in mijn velletje

26 oktober 2002

Zelfs het uitstapje naar de winkel vandaag kon me niet echt opvrolijken. Ik heb namelijk al een paar dagen ontzettend last van iets, en ik kan maar niet uitleggen wat het precies is! Hoe ik ook probeer de hele dag aan mama te hangen, ze kan ook niet echt raden wat eraan scheelt, al verdenkt zij een doorkomende kies van alle ellende. En een beetje eenkennigheid, want ik wil eigenlijk alleen nog maar aan mama hangen. Zelfs papa is niet meer goed genoeg!

Gelukkig heb ik een mooi boek gekregen, zo één met echte blaadjes erin! Daarvan heb ik er meteen een paar uitgescheurd. Dat vind ik wel zoEURTMn geweldig geluid, dat scheurende papier, kan ik de hele dag wel doen. Sterker nog, dat heb ik ook zoEURTMn beetje de rest van de dag gedaan.


Zingen

25 oktober 2002

Hihi, mama heeft de CDEURTMs met kinderliedjes weer eens uit de kast getrokken! Ik begin dat steeds leuker te vinden, want ze klinken wel heel grappig, en mama gaat ook altijd meezingen! Gelukkig zingt een mevrouw op de CD het eerst voor, zodat mama dat deuntje niet zo op de gok hoeft te doen. Daar is mama nou eenmaal niet zo goed in, en dan zingt ze alleen maar EURoeklein klein kleutertjeEUR?!


Tijd voor gymnastiek

23 oktober 2002

Naast dat uitkleden begin ik trouwens aan nog meer hobbies de laatste tijd. Ik heb namelijk een goeie manier gevonden om elke dag een schoon truitje aan te krijgen, of zelfs meerdere per dag: ik neem een lekkere grote slok drinken, en dan laat ik dat gewoon mijn mond uitlopen. Niet te geloven wat een mooie natte plekken al die sapjes geven, al was mama iets minder tevreden over het resultaat met chocolademelk.

Ook heb ik een groeiende interesse voor gymnastiek. Ik begin een beetje door te krijgen hoe dat EURoekoprol makenEUR? in zijn werk gaat. Echt helemaal omrollen lukt nog niet, maar ik oefen alvast druk op EURoeop handen en voeten staanEUR? en EURoemet hoofd op grond beukenEUR?. Op naar de Olympische Spelen!

Zo tussen het sporten en sputteren door had ik nog wel tijd om mama te helpen met kijken of er echt geen dingen voor babies in de Groter Groeien staan. Ze probeerde me af te schepen met een foldertje, maar daar trapte ik natuurlijk niet echt in. Ik moest en zou haar helpen die Groter Groeien door te spitten, want stel je voor dat ze een interessant artikeltje mistEUR


Uitkleden

22 oktober 2002

Ik ben voorzichtig aan het proberen hoe ik me moet uitkleden. Dat aankleden (armpjes door de mouwtjes piepen) doe ik nou al een poos, dus het was wel weer eens tijd voor iets nieuws! Vandaar dat ik vandaag eens geprobeerd heb om mijn arm UIT het mouwtje te piepen, en dat lukte nog ook. Mama en papa gelijk helemaal trots natuurlijk, die hebben geloof ik nog niet door dat ik hier een gewoonte van wil gaan makenEUR

Over trots gesproken, ik ben er best wel trots op dat mijn geboortekaartje op IsabelEURTMs site tot geboortekaartje van de week is benoemd. Bedankt Isabel!


FF checken!

21 oktober 2002

Vanmorgen tijdens het spelen heb ik ontdekt hoe ik zelf bellen kan toveren met mijn mond! Soms heb ik erg veel van dat doorzichtige, slijmerige spul in mijn mond (heeft te maken met tandjes krijgen), en als ik dan mijn mond een stukje open doe en een beetje blaas komen daar ook van die mooie bellen uit. Deze verdwijnen alleen heel snel en vliegen niet (ik kom er nog wel achter hoe dat moet), maar ze maken wel een leuk plopgeluidje.

Vanmiddag heb ik even bekeken of Panter het wel goed heeft hier in huis! Ik heb zijn mand helemaal onderzocht en meteen zijn deken nagekeken op gaten en viezigheid. De deken was in goeie staat. Daarna heb ik zijn speeltje (een gooiring) nog gekeurd op stuitervermogen en gooibaarheidsfactor, ook prima in orde. En tot slot (tot ergenis van mama) de versheid van zijn drinkwater. De kwaliteit van Panters voedsel is me nog niet gelukt, maar ik denk dat ik dat morgen nog maar weer ga proberen te testen.

Tijdens het avondeten was papa er niet. Dit vond ik maar niets, normaal is papa dan altijd thuis. Ik keek dan ook steeds tijdens het eten achterom uit het raam, of ik hem al zag aankomen. Maar mama zei steeds dat hij niet kwam omdat hij moest overwerken. Uiteindelijk heb ik dan toch maar mijn bordje leeg gegeten, ook al was dit wel wat koud omdat ik dus op papa zat te wachten. Gelukkig was papa wel thuis voor ik naar bedje ging en heeft hij het goedgemaakt door nog even te spelen en mij lekker op bed te brengen.