Vandaag ben ik met papa naat het peuterburo geweest. Daar aangekomen moest ik mijn kleren uit, gelukkig was het daar wel lekker warm. We waren al snel aan de beurt om met een mevrouw mee te gaan. Toen moest ik op een plat ding (waar voeten op stonden getekend) gaan staan, en zei die mevrouw dat ik een keurig gewicht had. volgens mij was die mevrouw nog niet helemaal wakker of een beetje dom, een keurig gewicht, wat is dat nou? Om het allemaal nog gekker te maken, wou ze dat ik met mijn rug tegen de muur ging staan, alsof ze bang was dat ik of de muur anders om zou vallen. Ik ging er maar niet tegenin, hoewel die muur wel koud was, maar je weet maar nooit wat ze anders weer zou verzinnen. Ze liet een soort latje op mijn hoofd zakken om te kijken hoe groot ik was, alsof ze dat niet gewoon kon zien…

Daarna mochten papa en ik naar een andere mevrouw (kinderarts) in een ander kamertje. Die had het iets beter voor elkaar, daar lag tenminste wat speelgoed. Ze liet me een boekje zien waar plaatjes instonden, en vroeg me bij ieder plaatje hoe dat heette. Arme mevrouw, zo groot en dan nog die plaatjes niet kennen… Ik heb haar een beetje geprobeerd op weg te helpen, maar het was hopeloze zaak, dus dat gaf ik maar op. Toen kwam ze met een vormenstoofje aanzetten, waar ik ronde en vierkante blokjes in mocht doen. Tenminste, nadat zij het had voorgedaan (alsof ik dat truukje nog niet kende!). Toen ik mocht, heb ik er een paar door de gaten geduwd, maar dat duurde me te lang; toen deed ik dat stoofje maar gewoon open en stopte ik de rest van de vormpjes erin.
Tenslotte kreeg ik nog wat blokjes – kijk, dan gaan we praten! Die griste ik haar snel uit haar vingers om er een keurige toren mee te bouwen, waarvan ze diep onder de indruk was. En dat terwijl ik haar telkens haar speelgoed afpakte! Rare mevrouw. Ze heeft nog even met een heel koud ding op mijn borst zitten luisteren, en in mijn oren en ogen gekeken (ze zat behoorlijk geïnteresseerd te kijken en was tevreden met wat ze zag), en toen mochten we weer naar huis.

Vandaag gingen we een reis met de auto maken. Maar voor het zover was waren papa en mama druk in de weer om allerlei spullen te pakken en te verslepen. Dat vond ik wel heel gaaf, want alles werd in de woonkamer gezet en ik kon daar geweldig op klauteren! Eindelijk gingen we dan, JIPPIE!

En na wel een hele lange autorit waren we er dan eindelijk, zei mama. Pfffff, dat mocht ook wel eens, na wel een halve dag (minstens!) is dat autorijden helemaal zo leuk niet meer. Maar we waren bij tante Jolanda en ome Ivo en die maakten het allemaal weer goed. Ze hadden namelijk kadootjes voor mij, ik kreeg raceauto’s en een toverbord waar je op kan tekenen, en dan kun je door aan een knopje te schuiven het zo weer laten verdwijnen!!

Verder heb ik me daar nog vermaakt met de plantenspuit. Omdat ik Ivo en Jolanda zo graag mag, heb ik het ze bespaard om ze nat te spuiten en dus heb ik alleen mijzelf maar te grazen genomen. Toen ontdekte ik de Coca Cola-flessen, waar ik eens flink mee aan het trainen ben geslagen. Jah jah, mijn goddelijke lijf komt niet zomaar uit de lucht vallen, daar moet ik ook wat voor doen hoor! Na dat trainen even tot rust gekomen met de Lion King.

Zelfs als je op visite bent moet je als kind nog op tijd op bed, het is gewoon niet eerlijk! Papa was mijn logeerbedje aan het opzetten en toen ben ik stiekum naar het bed van Ivo en Jolanda gegaan. Daarin had ik tenminste de ruimte, ook kon ik er zelf op en af en zelfs onder kruipen. Daar kwam ik nog poes Morpheus, tegen die ook op dat idee gekomen was. Maar helaas, we werden toch gevonden en ik werd gewoon naar mijn bedje getransporteerd.

Het houdt maar niet op, nog meer kado’s! Want Wendy is vandaag geweest met haar mama, van wie ik een doos kreeg, met plaatjes daarin. Alleen… die waren stuk! Ik heb nog een beetje geprobeerd om ze weer in elkaar te krijgen, wat niet echt wilde lukken; daar werd ik best wel boos om. Gelukkig lukte het met wat hulp van mama wél. Daarna heb ik met Wendy in mijn nieuwe speelgoedwinkel gespeeld, en heeft ze me laten zien hoe die koffiekan die ik van oma en opa had gekregen nou eigenlijk werkt. Leuk! Weer eens wat anders dan de doosjes van het winkeltje uit elkaar pielen.

’s Middags nog meer visite, en kado’s natuurlijk… Opa en oma Luttik kwamen langs, en die brachten poppen van Bert en Ernie (in race-pakken!) mee, een hele grote handdoek en een speelkleed met straten erop getekend. Daar kan ik fijn met mijn auto’s overheen rijden (over dat kleed dus, mama en papa vinden het vast niet goed als ik daar handdoeken voor gebruik), en ik krijg niet meer zo’n kouwe kont van de plavuizen.

Nog meer kadootjes gekregen vandaag, want ome Remy en tante Chantal kwamen ook nog langs voor mijn verjaardag. Met deze Bert en Ernie in botsauto’s is mijn verzameling weer iets uitgebreid. En ik kan hier mijn mama lekker mee pesten! Er zit namelijk geluid in wat ze eentonig vindt, heb je haar weer! En als je ze tegehoudt om te rijden dan maken ze een heerlijk (niet te zacht) ratelgeluid. Ik heb dit de rest van de dag gedemonstreerd.

Vanmorgen werd ik door papa en mama uit mijn bed gehaald en zongen ze liedjes voor me en toen we beneden kwamen hingen er allemaal slingers en ballonnen. Ook mijn stoel was niet overgeslagen en helemaal versierd. Voor de TV stonden allemaal kadootjes en daar mocht ik er meteen wat van uitpakken, wat een feest! Tussen de kadoos uitpakken door heb ik nog wat tijd vrij kunnen maken om mijn bordje pap naar binnen te werken.

Rond 10 uur kwam Elin met zijn mama nog langs en die hadden ook al een kado voor mij mee en ik had die andere nog niet eens allemaal uitgepakt! Daarom werd ik ook maar geholpen door mama en Elin. Toen was het tijd voor de taart; ik kreeg mijn eigen punt met daarop 2 kaarsjes en met een Bert en Ernie! Papa heeft me geholpen met de kaarsjes uitblazen en na het eten van de taart heb ik samen met Elin met mijn nieuwe speelgoed gespeeld.

Tegen de middag kwamen oma en opa Beuker ook nog met kadooos aanzetten, uiteraard kregen ze in ruil daarvoor van mama en papa een stukje taart en koffie *grin*. Ik heb toen een hele tijd samen met Elin in de winkel die ik van opa en oma had gekregen gespeeld. Toen iedereen al weer een tijdje naar huis was, kwam ome Paul nog langs, helaas heb ik die niet zo heel lang kunnen zien omdat ik al erg moe was en op bedje ging. Wel had ik uit zijn tas nog Nijntje kunnen pikken, hoewel ik die wel weer netjes teruggegeven heb, hoor!

Dit jaar zijn er minder foto’s gemaakt, omdat mama en papa de videocamera ook weer eens wilden gebruiken. Helaas voor jullie is het nog een gewone video 8 camera en kunnen ze hem niet aan één van de computers knopen (hoe is het mogelijk hè?) dus geen film voor jullie, sorry!

Vandaag ben ik met papa voor het eerst naar de kapper geweest. Eerder knipte mama mijn haar altijd, maar omdat ik nu toch al 2 zou worden, vond ze het wel eens hoog tijd dat ik eens naar een echte heuse kapper ging. Mama kon niet mee omdat ze met Panter naar de dokter moest, maar papa had gelukkig het fototoestel mee, zodat mama achteraf toch nog een beetje erbij kon zijn.

Bij de kapper aangekomen mocht ik in de stoel gaan zitten en kreeg ik een grote doek om. Deze keer vond ik dat helemaal niet erg, omdat dat hoort bij de kapper, als mama thuis dat deed vond ik het maar niets! De stoel bij de kapper had ook een heel gaaf stuur waar ik de rest van de tijd zo druk mee aan het sturen was, dat ik er helemaal geen erg meer in had dat ik ondertussen geknipt werd, zelfs de tondeuse is me ontgaan.

De auto moest vandaag gemaakt worden; ik snapte wel niet helemaal wat er dan kapot aan was, want hij deed het nog altijd prima, maar goed… Toen we bij de garage kwamen, zette een meneer onze auto binnen, en even later hing de auto zomaar in de lucht! Nadat die meneer de auto helemaal bekeken had, gingen we weer naar huis, maar papa en mama vergaten onze auto! We gingen namelijk met die meneer in zijn auto mee, dat was wel heel gaaf. Hij had een hele grote zwarte met een heel stoer geluid, papa zei dat het een Amerikaan was met V8. Mischien snap ik dat later ooit nog eens. Die auto had alleen geen gordels achterin, dus mocht ik met mijn stoel voorin zitten! Ik heb er erg van genoten en flink om me heen gekeken.

’s Middags kwam die meneer ons weer ophalen, en ik wist niet hoe snel ik weer in mijn stoel moest gaan zitten, die stond er namelijk nog in. Helaas mocht ik in onze auto niet meer voorin zitten. Papa had het nog wel even overwogen, maar vond het toch te eng omdat ik dan wel bij de hendel van de deur kan komen. *Baal*!

Vandaag ben ik samen met Elin en zijn en mijn mama naar Ballorig geweest. Nou, dat was dus echt helemaal te gek, ik heb me geweldig uit kunnen leven. Toen we binnen kwamen, waren Elin en zijn mama er al (mama had ze eerst gebracht). Ik ben begonnen met het trapglijgeval dat in het midden van de ruimte stond, daarna ging ik op de ballenbak af. Eenmaal in de ballen wadend had ik het zo naar mijn zin, dat ik gewoon de slappe lach kreeg en mama kon mij dan ook helemaal horen lachen aan haar tafel.

Alle speeltoestellen heb ik uitgeprobeerd, ik had zelfs later door dat ze aan de andere kant nog veel meer hadden, waaronder auto’s en een nog grotere klimkooi. En omdat ik niet zo bang aangelegd ben en overeral vol voor ga, had mama er wel de nodige moeite mee om mij daar weer weg te krijgen. Mama zei dat dat gedeeltje voor oudere kinderen was… Pfff, ik was dat niet met haar eens ik vermaakte me aan die kant ook prima; ze hadden daar zelfs een nog groter luchtkussen! Ondanks al mijn tegenstribbelen wou ze het dus echt niet hebben en heus, ik heb het meerdere malen geprobeerd!

Elin kwam ik zo af en toe wel tegen, maar we hadden het allebei veel te druk met alles te ontdekken, en dat gaat nou eenmaal nu nog het beste alleen. Voordat we weer naar huis gingen hebben we nog patatjes gegeten met appelmoes. Daar was ik na zo’n ochtend ravotten ook wel aan toe!

Gezellig, opa en oma Luttik kwamen weer op bezoek! Ik ben gek op opa’s en oma’s, want die brengen altijd een bult kadootjes mee als ze op visite komen. Nu was het ook weer prijs: ze hadden Tata, het groene Daatje meegenomen, dus ik heb nu alle Daatjes compleet. Ze hadden ook nog een fiets meegenomen, maar daar kan ik nog niet veel mee. Ik zag wel dat er nog een paar extra wielen bijzaten, dus misschien is er een driewieler van te maken; daar kan ik dan misschien een beetje op rijden.

Vanmorgen ben ik weer bij Elin geweest. Toen papa wegging, had ik wel een pruillipje en biggelde er een traantje over mijn wang, maar verder heb ik me heel groot gehouden; intussen weet ik toch al wel dat papa of mama me wel weer komt ophalen.

Toen de mama van Elin even niet op mij lette, kroop ik snel achter de computer. Mijn papa zit ook bijna altijd achter zo’n ding, dus ik dacht: “misschien zie ik hem nog�. Maar helaas, hij stond uit en voor ik ontdekt had waar het aan-knopje zat had Elins mama me in de gaten.
Er kwam ook nog een meisje langs en Elin en ik hebben, zoals echte grote jongens dat doen, haar onder het zand bedolven. Ze had namelijk zo’n leuk hoedje op waar dat zand in kon, dat ze er gewoon om vroeg!

Elin heeft ook nog van die emmertjes waar Lego in zit. Dat Lego kieperen we er uiteraard uit om fijn met die emmertjes te kunnen spelen. Ik deed hem over mijn hoofd en ging dan rondlopen, spannend joh! Elin deed hem ook op of over zijn hoofd en dan ging mijn papa (die intussen terug was gekomen om mij op te halen) erop trommelen, dat was ook wel lachen.