Dol op water
21 januari 2003Ik word toch een beetje bang van die pantoffels die ik van oma heb gekregenEUR Vandaag dacht ik even dat niemand keek, en toen heb ik ze in de prullenbak gegooid. Jammergenoeg had mama dat door, en die haalde ze er weer uit. Ze zei erbij dat dat zonde was enzo, en dat ik dat niet hoefde weg te gooien (ja ja, ze gooien zelf ook de hele dag door vanalles weg!), maar ik geloof er niks van. Volgens mij gaan die pantoffels me op een dag opeten ofzo. Nou ja, ik wacht wel tot ik de kans weer een keer krijgEUR
Gelukkig stond EURTMs avonds wel weer mijn favoriete voor-het-slapen-gaan-actviteit op het program: badderen! Daar ben ik echt helemaal dol op, en dat kan me niet vaak en lang genoeg gebeuren. Ik heb ook een grote interesse in het doucheputje, ik wil toch eens weten wat daar allemaal onder zit, en waar het water eigenlijk blijft als dat erin stroomt. Papa en mama vinden dat iets minder, en halen me altijd weg of een voet op het putje. Flauw hoor. Nou ja, zodra ik in mijn blote kont in dat badje zit, ben ik alle zorgen weer vergeten. Helemaal als ik mijn badeendjes (jaja, ik heb er meerdere! Zelfs een met een zonnebril!) en waterflesje bij de hand heb. Ze hebben dan helemaal geen kind meer aan me!
Alleen wordt natuurlijk dat water wel koud op den duur, en dan klauter ik mijn badje uit. Ik ben dol op klauteren! Klauteren roels! Het badje uit, het badje in, soms nog een paar rondjes door de badkamer ertussendoor, ik vermaak me wel!








