Wegens omstandigheden zijn mijn belevenissen, ontdekkingen en verhalen in mijn “Dagboek� op mijn site, vanaf vandaag niet meer vermeld. Dit wordt later nog bijgewerkt.

Jippie, er is weer een kiesje door! Het wordt nu natuurlijk nog gevaarlijker voor papa of mama om een vinger naar me uit te steken, want die kan ik er nu niet alleen afbijten, maar nog eens fijnkauwen ook… Ik heb gelijk maar heel dreigend mijn tanden ontbloot, om weer eens wat nieuwe foto’s in het fotoboek te krijgen. Dat mocht ook wel weer eens gebeuren!

Die ouders van mij hadden trouwens ook niet door dat ik, net toen we in de stad waren voor boodschappen, zelf al een grote boodschap had gedaan. Ik wachtte eerst nog maar even af, want meestal hebben ze dat toch vrij snel door (alsof ze het ruiken!), maar dit keer gingen ze gewoon door met winkelen. Toen we een tweede winkel ingingen en ze nog steeds niet naar huis wilden, begon ik een beetje te mekkeren, en dat had geloof ik wel succes. We gingen in sneltreinvaart door de winkel heen en daarna snel naar huis, waar ik eindelijk mijn schone broek kreeg.

Na het eten ben ik lekker met mijn Chicco-trein gaan spelen, samen met papa. Ik ben een beetje flauw van het gewone blokjes-op-elkaar-stapelen, dus dit keer pakte ik dat anders aan: ik stapelde de blokjes ondersteboven op elkaar. Da’s een stuk moeilijker, want hoe hoger de toren, hoe meer-ie gaat wiebelen. Toen ik dat wel gezien had, besloot ik dat ik het wel weer eens hogerop wilde zoeken. Daarvoor had ik deze keer de eettafel-stoel uitgekozen; ik wilde nog verder, de tafel op, maar dat mocht niet van mama. Toen het bedtijd was, vroeg mama mij of ik naar boven wilde. Ik draaide met een ruk mijn koppie om, richting trap, en begon er snel naartoe te kruipen, mama helemaal in verbazing achterlatend. Ja ja, ik wil wel graag op bed!

Normaal gesproken ben ik niet zo’n ontzettende snoepjes-freak, ik ben meer een fruit-liefhebbertje. Ik maak wel een grote uitzondering voor pepermunt, want daar ben ik gek op. Dat heb ik denk ik van papa, die heeft dan ook altijd een rolletje bij zich. Papa wil me daar nog wel eens een beetje mee pesten. Dan houdt hij een pepermuntje tussen zijn lippen, en net voordat ik ‘em te pakken heb… *slurrp*, pepermuntje weg. Als ik dan zijn mond probeer open te wrikken, laat-ie iedere keer dat pepermuntje naar buiten floepen, maar net niet aan de kant waar ik mijn vinger heb. Pestkop! Gelukkig heeft mama het goed gemaakt, want toen papa naar de winkel moest, had zij nog een pepermuntje. Ik mocht lekker tegen haar aanhangen en lekker op dat pepermuntje sabbelen, terwijl zij het vasthield.

Na het eten ging mama nog wel even heel eng doen: ze zat met een schaar maar iedere keer iets bij mijn hoofd te knippen, ook vlakbij mijn oren! Maar ik kon niet echt goed omkijken om te zien wat ze nou aan het uitspoken was, want ik moest papa in de gaten houden die me met een plantenspuit nat zat te sproeien. Papa had echt een plaagbui vandaag, zeg!

Toen we naar de badkamer gingen, kon ik in de spiegel zien wat mama nou gedaan had: ze had mijn haar kortgeknipt! Natuurlijk kon ze het niet laten om er wat van papa’s haarspul in te smeren, en papa heeft me toen heel kundig een papa-haarstijl gegeven. Erg lang is het niet zo gebleven, want meteen daarna werd ik in bad gestopt. Om te laten zien wat een grote vent ik al ben, heb ik zelf de douche-kop vastgehouden, en mijn kop en rug natgehouden. Lekker douchen!

Sjips, dat met die gordels losmaken kan ik wel vergeten, denk ik. We gingen naar oma en opa Beuker, en papa had (nadat ik was vastgesnoerd) de gordel met een stuk plakband afgeplakt, waardoor ik er niet meer bij kon! In plaats van met het uitzicht heb ik me onderweg dan maar bezig gehouden met tegen papa en mama babbelen. Ik heb alleen niet het idee dat ze echt begrepen waar ik het over had…

Eenmaal bij oma was het natuurlijk weer één groot feest; oma had allerlei speelgoed in huis en mijn loopauto was mee. Toen tante Steefie met de kippen bezig was, ging oma met mij ook even een kijkje nemen. Ik mocht van tante Steefie ook de haan aaien, prachtig! Toen we weer naar binnen gingen, ging ik verder met aaien bij de honden, en probeerde ik Zoë als lounge-stoel gebruiken. Maar toen ik net zat, had ze zoiets van “ja, daag!� en liep ze weg. Ik kon mezelf gelukkig nog net opvangen.

Toen was het tijd voor mijn middagdutje. Bij het wakker worden was ik even in paniek, want ik was in een kamer die ik niet kende, en Tommy hing boven mijn bedje! Gelukkig was mama er snel bij, en kwam papa even later ook nog. Tijdens het eten kwam ik erachter dat de vriendin van oom Tommy, Tanja, best wel een lekker ding is. Toen oom Tommy even weg was, ging ik dan ook uitgebreid met haar zitten sjansen, zonder resultaat helaas. Toen we weer naar huis gingen heb ik het ook nog geprobeerd door haar twee zoenen te geven, waar ze wel even stil van werd. Hihihi!

Ik snap nou eindelijk waar die afstandsbedieningen voor zijn! Ik vond het altijd al wel mooi speelgoed, met al die knopjes erop enzo, maar vandaag had ik ineens door dat je die dingen kan gebruiken om de TV of de radio mee aan en uit te zetten. En aangezien ik zin had in een muziekje, ging ik net zolang met de afstandsbediening van de radio zitten rommelen tot ik het voor elkaar had: mijn CD (met hele leuke kleuterliedjes) aan, en keihard ook! Het was wel heel even schrikken toen de muziek ineens zo heel hard begon, waardoor ik prompt de afstandsbediening liet vallen, maar mooi was het wel!

Omdat het zulk mooi weer was, zijn we vanmiddag ook nog even naar buiten geweest. Papa en mama hadden mij op mijn loopauto gezet, en lieten me lekker mijn gang gaan. Nou ja, eigenlijk niet helemaal, want iedere keer als ik op de stoeprand of het plantsoentje afwilde, werd ik tegengehouden. Of ik er nou links of rechts langs probeerde te komen, papa was me iedere keer te slim af… Even later mocht ik toch het parkeerterreintje op, om te kijken naar de grotere jongens die aan het voetballen waren. Ook zijn we nog naar het huis van Elin gegaan, maar die was niet thuis. Ik had toen intussen wel de smaak te pakken en wilde alleen nog op straat rondkarren; iedere keer als papa me de stoep op laveerde, ging ik er weer zo snel mogelijk af. Papa weet toch wel dat een auto op de weg hoort?!

Tenminste, ik heb mama nog nooit met de auto op de stoep zien rijden. Ook eerder vandaag niet, toen we met zijn allen de stad ingingen. Jammergenoeg is het autostoeltje niet zo heel hoog en heb ik dus een beetje belabberd uitzicht. Ik dacht dus slim te zijn en eruit te klimmen, maar ik geloof niet dat papa en mama het daarmee eens waren. Verder dan zelf de gordel losmaken ben ik niet gekomen…

Mijn papa is echt de allergaafste papa van de wereld! Hij heeft gewoon helemaal door dat ik me volledig op het klauteren heb gestort. Dat wil zeggen, mama weet dat ook heus heel goed, maar papa kwam op het geweldige idee om boven de kussens van de tuinstoelen op een hoop te gooien. Wow, wat kan je daar gaaf overheen klimmen! En je hoeft ook nooit bang te zijn dat je ervanaf dondert, zoals bij de bank! Ik ben daar dan ook lang mee zoet geweest. Wat ik ook geweldig vind, is om vanuit mijn kamertje een aanloop, euh, aankruip te nemen, en me dan giebelend en wel op de berg kussens (die op de overloop liggen) te storten. Het wordt natuurlijk helemaal te gek als mama en papa me dan over en weer gaan rollen over die kussens heen! En om de pret compleet te maken: ik ben erachter gekomen dat als die kussens naast het grote bed van papa en mama liggen, het veel makkelijker is om op dat bed te komen! Joepie!

Papa vond het trouwens ook helemaal niet erg toen ik hem vanmiddag vol met banaan sprietste. Nou kon ik daar ook niet echt iets aan doen, heus niet! Hij had me een banaan gegeven, en die had ik lekker opgesmikkeld. Toen ging ik naar papa toe, want hij zat in de tv-kijk-stoel, en daar wou ik graag bij zitten. Nou ja, en toen moest ik gewoon niezen! Drie keer maar! Kan ik er wat aan doen dat dan zijn broek vol banaan zit…

Oh ja, en de nieuwste ontwikkeling in de groeiende rij bulten, builen en blauwe plekken: vanmiddag dacht ik dat het best wel een slim idee was om mijn loopauto tegen de box aan te zetten, en er dan op te klimmen, om zo in de box te komen. Wie zegt er dat ik nooit in mijn box wil? Ik wil er gewoon alleen niet in als papa en mama dat willen… Maar goed, ik was al aardig op weg, toen papa ineens in de gaten kreeg waarmee ik bezig was en “whoa� riep. Daar schrok ik een beetje van, en toen rolde de loopauto onder me uit, en toen stootte ik dus mijn kinnebak een beetje aan de rand van de box. Nou ja, niks aan de hand hoor, maar het was wel een beetje schrikken natuurlijk.

Nou ja zeg, ik lijk wel een onhandige stuntel! Gisteren al in de douche uitgegleden, en vandaag kukel ik zomaar van de bank af! Ik had een tand door mijn lip en was natuurlijk volledig ontroostbaar. Nou ja, dat wil zeggen, tot mama met rozijntjes aankwam, want toen was ik het alweer vergeten. Rozijntjes gaan voor!

Net toen ik bij mama op schoot de rozijntjes zat op te peuzelen, kwam Anka binnen met Wendy. Die kan al zo mooi lopen, daar zijn papa en mama stiekem wel een beetje jaloers op… Papa heeft nog even mijn gele loopauto van mijn kamertje gehaald, en daar ging ze zomaar op rondrijden. Ja, ho, dat is natuurlijk niet de bedoeling! Zomaar mijn lievelingsauto uitlenen, zonder mij wat te vragen! Ze mag al mijn speelgoed pakken, maar NIET mijn gele loopauto! Gelukkig had iedereen dat snel door, werd Wendy op de paarse loopauto gezet, en kon ik op mijn eigen sportmodel rondracen. Ze hebben ook nog geprobeerd om me de groene sloffen aan te trekken (je weet wel, die ik van oma Beuker had gekregen), maar die vond ik toch iets minder zitten dan mijn andere sloffen; die heb ik intussen ook al goed ingelopen dus die zitten super. Die groene dingen heb ik dus maar weer uitgetrokken.

’s Avonds aten we spinazie, wat ik onwijs lekker vind. Eerst ging papa mij voeren, maar hij had al vrij snel door dat ik dat gewoon zelf wou doen. Hij hoeft alleen maar mijn lepeltje vol te scheppen, ik zorg er wel voor dat dat in mijn mond komt. Nou ja, het grootste gedeelte in ieder geval. Dat scheppen was ik na een poosje ook wel weer zat, en toen zette mama gewoon mijn bord voor mijn neus. Kijk, toestemming tot kliederen, dat laat ik me natuurlijk geen twee keer zeggen! Wist je trouwens dat spinazie met aardappel, ei en visstick door elkaar geprakt best wel lekker is om in te kneden? Al met al vind ik mezelf best wel knap, want ik heb toch nog aardig wat naar binnen gekregen.

Ik heb vanochtend ontdekt dat de douche best wel een gladde vloer heeft (als-ie nat is). Papa had mij even laten rondkruipen terwijl hij mijn badje aan het vullen was, en zomaar ineens gleed ik onderuit. Au! Grote bult op mijn kop, en ik zette het natuurlijk lekker op een brullen. Een beetje extra aandacht kan nooit kwaad, toch? Mama kwam ook nog even kijken of ik niet toevallig vermoord werd ofzo, maar toen werd het toch wel hoog tijd dat ik in bad ging. Ik heb nou wel een buil op mijn hoofd, maar daar heb ik niet zoveel last van gelukkig.

Waar ik wel last van heb, is een kiesje dat op doorkomen staat. Dat is wel zo’n rotgevoel, dat ik wel eens overstuur wakker wordt (van mijn middagdutje, of ’s nachts) van de pijn! Vanmiddag was er wel een kleine verassing, want toen mama mij uit bedje had gehaald, bleek tante Bianca er te zijn. Dat was gezellig, die had ik al zolang niet meer gezien! Ze kwam even boven kijken, en mama dacht dat ik daarna nog wou slapen… niet dus, natuurlijk!

Gewoon een beetje de bank op- en afklauteren is niet meer genoeg tegenwoordig, ik wil alsmaar verder en hoger! Als er toevallig een mama of papa, bij voorkeur een mama, op de bank ligt, kan ik die mooi als opstapje gebruiken om bij op de rugleuning van de bank te staan (en half op een schouder of hoofd van wie daar toevallig onder ligt), en aan de lichtknop te prutsen die daar zit. Da’s leuk! Knopje om, en dan gaat er boven ergens licht branden! Knopje weer om, en het is weer weg. Nog een keer knopje om: daar is-ie weer! Heel mooi, ik vraag me toch echt af waar dat licht blijft als je het knopje omhaalt. Erg ver kan het nooit zijn, want het is echt meteen aan (of uit) op het moment dat je dat knopje omhaalt…

En naast het lichtknopje zit nog een ander ding. Die is rond en goudkleurig, en er zit een doorzichtige draaidinges aan, net zoiets als in mijn kamertje. Die in mijn kamertje is voor het licht, en dat kan je dan uit en aan, en feller en zachter doen. Maar waar dat ding beneden nou voor is… ’s Ochtends, als papa of mama met mij naar beneden gaan, zie ik ze vaak aan dat ding draaien, maar ik zie echt nergens licht verschijnen! En ze willen ook al niet hebben dat ik dat zelf onderzoek. Flauw. Wacht maar tot ik er helemaal zelf bij kan!

Ik kan al wel zelf aangeven wanneer ik op bedje wil, of gewoon hoognodig verschoond moet worden. Ik ga dan gewoon een beetje onderaan de trap staan, beetje lachen naar papa en mama, en net doen alsof ik echt naar boven ga klimmen. Natuurlijk zijn ze er dan als de kippen bij (zo goed heb ik ze intussen wel afgericht), en dan gaan ze mee naar boven. Handig systeem toch? Moet ook wel, want ik brabbel heel wat af, maar dat begrijpen ze geloof ik niet helemaal. Dan gaan ze een beetje onzin terug zitten brabbelen. Pff…

Mama en papa hadden blijkbaar niks beters te doen, want tijdens mijn middagdutje hebben ze de hele woonkamer veranderd. De eettafel staat nu een stuk minder in de weg, dus kan ik met een rotgang heel de woonkamer door crossen op mijn loopauto! En de koelkast staat nu naast de deur naar de berging, waardoor je daar een heel gezellig knus hoekje krijgt, plus dat ik nu een beetje de achterkant van de koelkast kan ontdekken. En de fauteuil die altijd maar een beetje aan de muur stond, staat nu zo dat het een ideale tv-kijk-stoel is geworden. Ik heb dan ook als een heuse directeur Sesamstraat zitten kijken.

We zijn ook nog langs de videotheek geweest, waar ik zelf een beetje rond mocht stappen. Ik mocht er niet aan de video’s en DVD’s komen, wat ik wel jammer vond, want ze hadden er daar nog veel meer dan bij ons thuis! En natuurlijk hebben papa en mama die film weer eens ’s avonds laat gekeken, waardoor ik hem niet heb kunnen zien…