Gewoon een beetje de bank op- en afklauteren is niet meer genoeg tegenwoordig, ik wil alsmaar verder en hoger! Als er toevallig een mama of papa, bij voorkeur een mama, op de bank ligt, kan ik die mooi als opstapje gebruiken om bij op de rugleuning van de bank te staan (en half op een schouder of hoofd van wie daar toevallig onder ligt), en aan de lichtknop te prutsen die daar zit. DaEURTMs leuk! Knopje om, en dan gaat er boven ergens licht branden! Knopje weer om, en het is weer weg. Nog een keer knopje om: daar is-ie weer! Heel mooi, ik vraag me toch echt af waar dat licht blijft als je het knopje omhaalt. Erg ver kan het nooit zijn, want het is echt meteen aan (of uit) op het moment dat je dat knopje omhaaltEUR

En naast het lichtknopje zit nog een ander ding. Die is rond en goudkleurig, en er zit een doorzichtige draaidinges aan, net zoiets als in mijn kamertje. Die in mijn kamertje is voor het licht, en dat kan je dan uit en aan, en feller en zachter doen. Maar waar dat ding beneden nou voor isEUR EURTMs Ochtends, als papa of mama met mij naar beneden gaan, zie ik ze vaak aan dat ding draaien, maar ik zie echt nergens licht verschijnen! En ze willen ook al niet hebben dat ik dat zelf onderzoek. Flauw. Wacht maar tot ik er helemaal zelf bij kan!

Ik kan al wel zelf aangeven wanneer ik op bedje wil, of gewoon hoognodig verschoond moet worden. Ik ga dan gewoon een beetje onderaan de trap staan, beetje lachen naar papa en mama, en net doen alsof ik echt naar boven ga klimmen. Natuurlijk zijn ze er dan als de kippen bij (zo goed heb ik ze intussen wel afgericht), en dan gaan ze mee naar boven. Handig systeem toch? Moet ook wel, want ik brabbel heel wat af, maar dat begrijpen ze geloof ik niet helemaal. Dan gaan ze een beetje onzin terug zitten brabbelen. PffEUR