Michael Dylano Roeleveld

Michael met beer

Maken dat ik wegkom

21 maart 2003

Ik mocht met mama mee naar buiten de was op hangen, dat doet ze met allemaal gekleurde stokjes met een veertje ertussen (wasknijpers noemt ze die dingen). Die kun je heel gaaf van elkaar los trekken, moet je wel even flink kracht uitoefenen hoor! De makkelijkere manier is gewoon die stokjes van elkaar los draaien. Mama vond dit niet zo leuk en dus mocht ik er niet meer mee spelen, nou toen had ik het wel weer gezien buiten en wou ik weer naar binnen.

Na mijn middagslaapje wou mama tutten, en ja hoor, deze keer moest ze mij hebben. PapaEURTMs pot met gel werd er bij gepaktEUR en hoppa, daar ging dat groene derrie in mijn haar. Huh, mijn haar stond zomaar overeind! Mama kan toveren met dat groene spul, Cool!
Na het getut gingen we naar papa, die was voor het huis bezig op tegels te slaan. Waren zeker erg stout geweest die tegels, blij dat ik geen tegel ben! Ik kon het niet langer meer aanzien, dus maakte ik dat ik wegkwam. Ik kroop gewoon onder die kruiwagen door die het pad afsloot, há. Jammergenoeg bleef mijn ontsnapping niet onopgemerkt en kwam papa met een vaart achter mij aan, ik mocht van hem wel verder met mijn wereldreis. Ik ben dan ook helemaal naar de buurvrouw op de hoek gegaan. Eigenlijk wilde ik ook nog even in haar berging kijken, want zij heeft ook de wasmasjien daar staan, maar dat vond papa niet zoEURTMn goed idee.