Op de eettafel stond een grote schaal met allemaal gekleurde paaseitjes erin. Nou had ik niet genoeg aan mijn broodje vanmorgen, dus toen mama even niet keek, klom ik snel op de stoel en snaaide die paaseitjes. o/ooén voor één heb ik ze geproefd, maar ze smaakten me niet zo lekker. Het duurde heus niet zo lang hoor, voor ik erachter kwam waar dat aan lag: er zat namelijk nog een papiertje om en dat moest er eerst af!

Sjee, wat hebben die ouders van mij toch? Weer werd ik uit mijn slaap gehaald, om vervolgens op sleeptouw meegenomen te worden van de ene naar de andere winkel. Onderweg dacht ik dat mama bijna tegen een oudere man op de Witterstraat aan zou botsen, maar ze stopte gelukkig nog wel ruim op tijd. Heeft die man niet geleerd om niet zomaar voor autoEURTMs over te gaan steken? Hij lachte nog wel naar ons, malle ouwe man!

Toch zijn we nog heelhuids bij de Kwantum aangekomen. Daar klaagden die ouders van mij dat de winkelwagentjes geen kinderzitjes hadden. Nou, ik vind dat heel niet erg hoor, eindelijk had ik de bewegingsvrijheid en kon ik gaan staan, liggen en zitten zoals ik dat wou! We zijn ook nog een toverkamertje ingeweest: toen we binnen waren, schoof de deur dicht, en toen-ie even later weer open ging hadden ze de hele winkel veranderd! Na de Kwantum bezochten we de Leen Bakker, en daar hadden ze net zoEURTMn kamertje. Jammergenoeg had ik het karretje daar heel wat minder bewegingsruimte, ik moest opzij zitten en erg over de rand hangen om bij de spullen te komen die er verder nog opstonden. Dat wilden papa en mama weer niet hebben, dus was ik er al vrij snel zat van en begon ik lekker te drammen en te dreinen. Gelukkig gingen we toen snel weer naar huisEUR