Ik ben al een hele grote jongen zegt mama, want toen zij vanmorgen met een doekje de verwarmingsplaat (moeilijk woord, hier oefen ik nog even op) ging schoonmaken pakte ik het doekje af en ging het voor haar doen. Mama pakte toen een nieuw doekje voor haarzelf en samen hebben we toen lekker gesopt. Nadat we de deur ook gedaan hadden was ik er flauw van, en ging ik weer fijn samen met Panter met de bal spelen.

Jippie! We gingen weer met de auto weg, deze keer naar Beilen, dat was niet zo’n hele lange rit. Daar aangekomen gingen we een groot huis binnen, en daar was een hele grote kamer met allemaal tafels, stoelen en zachte bankjes. Die bankjes moest ik allemaal even testen op zachtzitheid. Dat was prima in orde. Verder met de stoelen; die waren wat moeilijk op te komen, er zat namelijk niet een handig opstapspijltje aan de voorkant van de stoel. Uiteindelijk voor we weggingen, is me het wel weer gelukt om op die stoel te komen.

Nu ik eenmaal goed kan lopen, is het weer tijd voor iets nieuws, rondjes draaien wel te verstaan. Als je dat een tijdje volhoudt, en je wilt weer verder lopen, dan gaat dat heel moeilijk en val je om. Dat is een heel maf gevoel maar erg geinig, ik lag dan ook helemaal dubbel van het lachen als ik dan weer uiteindelijk op de grond belandde.

Met papa naar supermarkt De Boer geweest, daar mocht ik deze keer een eigen winkelwagentje hebben. Ik ben daar toen heel stoer mee door de winkel gelopen.
Ow ja, ik heb papa vandaag ook nog achterna gezeten om het bed en door alle slaapkamers heen. Wat een pret hadden we! Wel goed hè van mij, dat ik die papa van mij toch maar weer mooi gevangen had *grinnik*.

Toen ik vanochtend wakker werd en papa met me naar beneden ging, waren alle mensen die er gisteren waren, weg. Ik weet niet waar ze gebleven zijn, misschien zie ik ze ooit nog eens terug. Die mensen die daar woonden (papa zegt dat ze ome Sjef en tante Marjan heten) waren er nog wel, en oma en tante Esther ook, dus het was toch nog wel gezellig. Ik ben ook nog met oma en tante Esther en papa en mama op de foto gegaan, dat vond ik niet zo heel nodig, maar ja, als ik die ouders van mij daar een plezier mee doe… We hebben ook nog even bij een hele grote kooi met allemaal vogeltjes er in staan kijken; dat was wel leuk, want die vogeltjes zaten geen seconde stil.

Toen was het geloof ik wel weer genoeg, want we klommen weer in de auto, en we gingen naar huis. Best jammer, ik had nog wel wat langer willen blijven om bij te kletsen met oma! Nou ja, misschien komt ze snel weer bij ons op bezoek.

Oh jee, die ouders van mij krijgen de smaak van het autorijden te pakken geloof ik: vandaag hebben we alweer zo’n hele lange autorit gemaakt. Ik dacht even dat we weer bij Nick en Kim gingen logeren, maar de weg zag er toch wel anders uit, en toen mama eindelijk klaar was met autorijden waren we ook helemaal niet bij hetzelfde huis als vorige week. De mensen die daar woonden, kende ik helemaal niet, maar ze waren wel aardig en gelukkig mochten we binnenkomen. Er was ook speelgoed, en ik heb nog een pakje drinken gekregen (kon ik mooi laten zien dat ik al zo goed uit rietjes kan drinken), dus ik vermaakte me wel.

Na een hele poos hoorde ik nog meer mensen binnenkomen, en het huis werd maar voller en voller… en wat denk je? Ineens waren oma Mengelberg en tante Esther er! Wat een toeval dat ze daar ook waren, ik had ze al heel lang niet meer gezien! Behalve alle mensen bekijken, heb ik die middag ook nog een paard gezien (die woonde achter het huis), en hebben papa, mama en tante Esther nog een heel eind met mij en Panter gewandeld. Al met al was het een knap vermoeiend dagje (ik had ook al mijn middagdutje moeten missen!), dus toen papa me op bed bracht was ik snel vertrokken.

Met mama wezen winkelen: eerst bij de Lidl zonneschermpjes gekocht voor in de auto. Ik vind het niet zo fijn als de zon in mijn gezicht schijnt in de auto, dus vandaar dat mama die voor mij koopt, lief hè van haar. Op naar het Mercurius Centrum, dat ziet er toch heel anders uit als je er zelf lopend doorgaat. Ik heb dan ook even stilgestaan om bewonderend om me heen te kijken. Toen kwamen we bij de Bart Smit, en wat zag ik daar?! Allemaal ballen! Die moest en zou ik hebben, mama had dan ook een bal voor mij gekocht, maar dat was niet genoeg, er zaten er nog meer in die bak, ik wou ze allemaal en nu meteen! Ondanks mijn gehuil en tegenstribbelwerk nam mama mij weer mee.

Toen mama tegen mij zei dat er meisje met een hondje verderop zat voor de C&A was ik op slag de ballen vergeten, en liep ik met mama naar het hondje toe om ‘em te aaien. Bij de groentenboer op de hoek stond een schaaltje met stukjes aardbei. Mama gaf mij daar een stukje van, maar dat vond ik helemaal niet lekker, er zat geeneens suiker op.

Voor we naar huis gingen zijn we eerst nog langs de SNS bank geweest. Ik was al zo moe van al dat gewinkel en geloop, dus toen mama mij op de toenbank liet zitten dacht ik daar anders over en ging ik lekker liggen… eens kijken of ik daar ook lekker op kon slapen. Die kans kreeg ik alleen niet, toen ik net goed en wel lag, gingen we er weer vandoor.

Ik drink nog wat te entousiast uit mijn beker en dan gutst het nog regelmatig over mijn kleren in plaats van in mijn mond. Daarom kwam mama vandaag maar met een stokje aan dat ze in mijn bekker zette, daar moest ik dan door drinken. Ik hoefde er niet lang over na te denken en had al snel door: dat is wel erg leuk door zo’n stokje drinken.

Op de slaapkamer van papa en mama heb ik een los stukje behang ontdekt, net genoeg om je nagel onder te krijgen en lekker aan te pielen. Tot mijn grote vreugde kreeg ik er op die manier al snel mijn vingers achter, toen kon ik het goed vastpakken en eraan trekken. Dat gaf een geweldig mooi geluid *schrrrt*, mama hoorde dat ook en kwam snel kijken. Ik helemaal trots aan mama laten zien wat ik had gedaan, maar ze vond het helemaal niet zo leuk en ik mocht het niet meer doen.

Papa was vandaag weer eens nergens te vinden, zoals wel vaker. Soms zie ik hem ’s ochtends nog, en dan roept hij dat hij naar zijn werk gaat, en na een dikke zoen voor mama en een dikke zoen voor mij is hij dan verdwenen. Nou, vandaag hebben mama en ik hem lekker teruggepakt: toen hij weg was, zijn we er ook stiekem vandoor gegaan. We gingen lekker naar tante Chantal, want die was jarig vandaag! Oma en opa waren er ook. Nadat ik Toby (zo heet de hond van oom Remy) had volgepropt met stukjes kaas, ging ik met ome Remy buiten spelen. Terwijl we zo lekker door het gras aan het banjeren waren, kwam er ineens een poes voorbij. Meteen had dat mijn aandacht, en ging ik erachter aan. De poes trok zich niets van mij aan en liep door, dwars door de tuin en de zwarte prut heen. Toen ik daar ook doorheen wilde, haalde oom Remy me daar weg en zijn we om zijn huis heen gewandeld.

Even later gingen we met oma en opa mee naar hun huis, waar ik even op bed ging. Na het tukje gingen we met zijn allen naar buiten, en heb ik oma’s hanen achtervolgd. Die gingen, net als de poes bij oom Remy, dwars door de tuin heen, en dit keer was er niemand die mij tegenhield, waardoor ik in een mum van tijd helemaal zwart zag…

Omdat het zulk lekker weer was, hebben we buiten gegeten. Oma maakte nog wel even een fout door te denken dat ik nog als een klein kind gevoederd moest worden, maar ik heb haar snel genoeg duidelijk gemaakt dat ik dat zolangzamerhand prima zelf kan. En dat ik daar nou een beetje bij knoei… Geeft niks, oma heeft toch een bad, en daar kan je ook nog eens heel mooi in spelen: er zit een schuine kant aan, en dat kun je prima als glijbaan gebruiken!

Wat denk je? We waren nog steeds aan het logeren bij Nick en Kim! Ik vind het wel prima, want ik heb het hier geweldig naar mijn zin. Allemaal nieuw speelgoed dat ik nog niet ken, een mega-grote tuin (met glijbaan… oooh wat ben ik jaloers!), en er is een soort kooi in de woonkamer. Die is eigenlijk voor hun hond bedoeld, maar ik pas er ook best in, dus dat wilde ik ook geprobeerd hebben, met het deurtje dicht. Toen Nick en Kim zagen dat dat helemaal niet eng was, wilden ze er ook in, en toen even later Nick erin zat, kroop ik er gezellig bij.

Uiteraard mocht wéér een autoritje niet ontbreken vandaag, deze keer kwamen we bij Binnenpret terecht. Dat is een héééle grote binnenspeelzaal, net zoiets als Ballorig. Ze hebben daar een paar klim-en-klauter-huisjes, waar ik heerlijk op, over en doorheen heb geklommen en geklauterd, een hobbelpaard waar ik niet op wilde, en… de meest reuzachtige glijbaan die ik ooit heb gezien, nog veel hoger dan papa en mama op elkaar gestapeld! Daar moest ik natuurlijk vanaf, dus samen met papa (want die had ik wel nodig om boven te komen) ben ik erheen gegaan. Wow, wat was dat gaaf! Papa kon me nog maar net tegenhouden, ik stond op het punt om eraf te rennen. Na een paar keer me naar boven laten dragen en weer naar beneden roetsjen, moesten we helaas weer weg.

Na mijn middagtukkie bleek papa onze spullen weer in de auto te hebben geladen: de logeerpartij was ten einde. De auto was nog voller dan op de heenreis, maar wat me nog het meeste opviel was dat ze stiekem mijn autostoeltje hadden vervangen! Niet dat ik het erg vond, want de nieuwe zit een heel stuk lekkerder, alleen jammer dat ik de gordels niet meer zelf open krijg. Nou ja, nóg niet… Toen mama weer zo ontzettend lang had gereden, waren we weer thuis, en toen bleek dat ik er een heleboel speelgoed bij had gekregen, waaronder een hele gave groene auto, die ik meteen tot Lievelingsspeelgoed heb gebombardeerd.

Toen ik vanochtend wakker werd, bleken we nog steeds bij Kim en Nick te zijn. Gelukkig maar, hebben we gisteren dat hele eind niet voor niets gereden. Toch krijgt mama er maar geen genoeg van, want na het ontbijt… Ja hoor, het hele spul weer in de auto, en rijden maar. Nu was de bestemming een bos, dat heel erg groot was; gelukkig hadden papa en mama de kinderwagen mee, zodat ze me in stijl rond konden rijden als ik moe werd van het lopen. Kim en Nick hebben ook nog even mogen duwen, maar dat was blijkbaar toch erg vermoeiend, want even later moesten ze ombeurten door papa gedragen worden.

Nadat we weer terug waren en ik mijn dutje had gedaan, hebben we de hele middag lekker in de tuin gespeeld. Daar kon dat tenminste nog, de papa van Kim en Nick is tenminste niet zo dom dat hij de hele tuin in een prutvlakte verandert. Ik heb met de bal gespeeld, ben weer een keer of wat van de glijbaan afgeweest (dat wil ik ook, een privéglijbaan in de tuin!), in de zandbak gezeten, met een hoepel gespeeld en op een loopauto rondgereden.

Van zo’n hele dag in de buitenlucht word je natuurlijk best moe, en behoorlijk hongerig. Maar iedereen ging met kleine pannetjes in de weer, en met hele kleine stukjes vlees… Dat schiet toch niet op? Zo ben je uren bezig! Daar had ik natuurlijk helemaal geen zin in, dus heb ik net zolang gedramd tot papa zwichtte en me een potje voerde. Eindelijk kon ik op bed en gaan slapen, waar ik dan ook helemaal geen moeite mee had na zo’n vermoeiende dag!

Normaal gesproken vind ik het best wel leuk om in de auto rond te rijden, maar vanochtend maakte mama het wel heel bont. Ze bleef maar rijden en rijden, en net toen ik dacht dat ze misschien wel nooit meer zou stoppen (of in ieder geval niet voor we aan de andere kant van de wereld waren), stopte ze. Toevallig was dat net voor het huis van Kim en Nick, dus toen zijn we daar maar naar binnen gegaan. Ik was natuurlijk best moe van de lange reis, maar gelukkig stond er een bed waar ik (na een middagboterhammetje) zo in kon.

Toen ik weer wakker werd, gingen we alweer in de auto zitten, maar gelukkig duurde het dit keer wat korter. We stopten eerst op een plaats die er uitzag alsof er een soort feest was geweest, maar aangezien iedereen al weg was, reden we verder. We kwamen bij een speeltuin terecht, waar ze een reuzehoge glijbaan hadden! Natuurlijk ben ik daar wel tien keer vanaf geweest, en ik heb ook nog op een soort fietsje gezeten dat in de rondte ging. Er zaten nog twee fietsjes aan vast, waar Kim en Nick op gingen zitten, maar ik heb ze niet in kunnen halen. Toch vond ik het reuzegaaf, en baalde ik ontzettend dat ik eraf moest!