Normaal gesproken vind ik het best wel leuk om in de auto rond te rijden, maar vanochtend maakte mama het wel heel bont. Ze bleef maar rijden en rijden, en net toen ik dacht dat ze misschien wel nooit meer zou stoppen (of in ieder geval niet voor we aan de andere kant van de wereld waren), stopte ze. Toevallig was dat net voor het huis van Kim en Nick, dus toen zijn we daar maar naar binnen gegaan. Ik was natuurlijk best moe van de lange reis, maar gelukkig stond er een bed waar ik (na een middagboterhammetje) zo in kon.

Toen ik weer wakker werd, gingen we alweer in de auto zitten, maar gelukkig duurde het dit keer wat korter. We stopten eerst op een plaats die er uitzag alsof er een soort feest was geweest, maar aangezien iedereen al weg was, reden we verder. We kwamen bij een speeltuin terecht, waar ze een reuzehoge glijbaan hadden! Natuurlijk ben ik daar wel tien keer vanaf geweest, en ik heb ook nog op een soort fietsje gezeten dat in de rondte ging. Er zaten nog twee fietsjes aan vast, waar Kim en Nick op gingen zitten, maar ik heb ze niet in kunnen halen. Toch vond ik het reuzegaaf, en baalde ik ontzettend dat ik eraf moest!