Eerst voelen, dan geloven!
18 mei 2003Ik ben lekker met mijn Lego Explore aan het bouwen geweest, een tijdje terug had ik van Kim en Nick allemaal blokjes erbij gekregen en daar zat ook een kromme rups bij. Daarop had ik een hele hoge toren gebouwd, hij was zo hoog dat hij helemaal begon te wiebelen. Dat maakte het wel erg lastig om er nog op verder te bouwen, dan viel hij om en moest ik lachen en begon ik gewoon weer opnieuw.
Omdat het een vieze natte dag was, met steeds maar weer regen, bleef ik vandaag binnen. Samen met mama boekjes gelezen, ik heb een paar leuke met allemaal dieren erin. Mama vertelde me dan welk dier het is en maakte bij sommige van die dieren rare geluiden. Zo stond er bijvoorbeeld een haan in, precies zoals die bij oma, en dan zei mama kukelekuuu, of bij de poesjes deed ze miauw. Ik heb haar toen uitgelachen, moet ze ook maar niet zo gek doen hoor! De poesjes en het konijn vond ik toch wel de liefste, die heb ik ook kusjes gegeven en geknuffeld!
Mama had het blijkbaar wat koud, want ze had de verwarming aangezet. Daar kwam ik achter toen ik met mijn handje bij de verwarmingsplaat kwam. Mama zei toen dat hij warm was, dat geloofde ik niet zomaar natuurlijk, dat moest ik zelf even testen. Voorzichtig hield ik mijn handje er tegen aan en jawel hoor, hij was echt warm! Nog een keer voelen, hmm, eens kijken hoe lang mijn handje tegen die warmte kan. Niet zo heel lang, dan gaat het toch wel zeer doen. Ik vond die plotselinge warmte wel heel maf en ging op onderzoek uit of er nog meer warm was. De muur was nog koud, de buis naast de verwarmingsplaat was wel weer warm, de deur daarnaast weer koud, de koelkast ook en zelfs de keukenkastjes waren niet warm. Terug naar de verwarming en, ja hoor, hij was nog steeds warm.








