Deze keer mocht ik voor het huis buiten spelen, dat vind ik ook erg gaaf want dan kan ik ook de andere kinderen in de buurt zien. Zo af en toe komen ze dan ook een praatje met mij maken aan het hek. Vandaag had ik een soort trommel op een stokje, met twee touwtjes en daar weer kralen aan, en die heb ik aan Anwar (ik geloof dat hij zo heet, maar ik weet het niet zeker) laten zien. Even later kwam hij een grotere uitvoering van zo’n trommel aan mij laten zien. Jammergenoeg mag ik van mama nog niet buiten het hek met ze spelen, daar moet ik nog wat groter voor worden, zegt ze.

We zijn ’s middags naar de Gamma geweest, en daar hebben ze echt supergave platte karren. Ik had al snel door, dat als je daar op gaat springen, dat een geweldig kabaal maakt en dat is gaaf! Papa en mama vonden dat weer eens niet zo gaaf en ik moest dan ook van ze gaan zitten. Dat had ik ook wel snel gezien en dus ging ik lekker languit liggen, dat was ook weer een hele aparte ervaring. Toen die ouders van mij weer eens uitgebreid iets stonden te bekijken, heb ik me vermaakt door de schappen met de paalkapjes (je weet wel, die met grote ballen erop) leeg te halen en dat allemaal netjes op de kar te leggen. Ik heb het later ook weer netjes terug gelegd hoor, met wat aanwijzingen van mama.

Na de Gamma zijn we nog bij de Formido geweest, waar ze al bijna net zo’n kar hadden, maar dan net iets mooier. Deze had namelijk ook een mandje, zodat ik me goed kon vasthouden terwijl ik stond. Ook kon ik dan meteen bij alle dingen die papa en mama in dat mandje stoptje. Bij de kassa stond een glijbaan en die nam ik meteen in gebruik, totdat mama mij op de krukjes met Bert erop wees. Ik was zo blij dat ik die lieve Bert weer zag, dat ik hem meteen een dikke kus heb gegeven. Later kreeg ik ook nog de grote (houten) auto door en ben ik snel achter het stuur gekropen. De andere kinderen vertrouwden mijn rijstijl denk ik niet zo, want die vertrokken al snel. Nou ja, dan ga ik toch alleen op reis, *broemm* *broem*. Wat een speelparadijs bij de Formido!

Samen met mama hebben we papa naar werk zijn gebracht. Daar aangekomen, mocht ik even met papa mee naar binnen en heb ik eindelijk eens kunnen rondkijken op de plek waar hij werkt. Wat een boel computers staan daar zeg, zoveel heb ik er nog nooit bij elkaar gezien. Nee, papa werkt er maar achter één, hoor! Er waren gewoon een boel mensen die allemaal met een koptelefoon op in zichzelf aan het praten waren.

Weer thuisgekomen mocht ik mama helpen met de berging opruimen, dat was ook wel eens nodig, want ik kon maar slecht bij de spullen komen. Maar in plaats van dat ik nu overal beter bij kon komen, maakte mama het mij alleen nog maar moeilijker. Dat was de bedoeling niet! Wel mocht ik nog helpen afsoppen met een vochtig doekje, mama moedigt mij daar zelfs in aan. Hmmm, het lijkt wel of ze bang is dat ik daar een hekel aan krijg, hoe komt ze toch aan dat idee?

Na al dat harde werken is het tijd om te relaxen, dus pakte ik mijn stoffen boekje. In dat boekje zag ik opeens Dikkie Dik staan, dat bracht mij op een idee en meteen liep ik naar mijn kast, want daar staan namelijk mijn Dikkie Dik boeken. Ik heb toen mama duidelijk gemaakt dat ze mij MOEST voorlezen. Het verhaal met de inktpot vind ik helemaal te gek en ik krijg er maar geen genoeg van!
Later heb ik ook nog samen met mama naar Sesamstraat gekeken, en omdat ik nog steeds in de relax-stand stond, hing ik lekker tegen mama aan. Ik geloof niet dat ze het erg vond. Ik ben de hele tijd blijven zitten, tot het voorleesboek met al die frutsels eraan in beeld kwam, toen ben ik naar de TV gegaan om te proberen het eraf te pakken. Jammergenoeg wilde dat niet…

Toen ik bij mama stond te kijken hoe ze alles klaar aan het zetten was voor het eten, zette ze ook een doosje op het aanrecht. Zo nieuwsgierig als ik ben, pakte ik dat eraf en toen vielen er 3 soort-van-balletjes uit: *pets, pets, pets* op de grond. Mama draaide zich meteen om en was niet zo blij. Er lag nu allemaal glibberig spul en ook iets oranje-achtigs op de grond. Panter vond het minder erg en mocht het lekker opsmikkelen. Gelukkig had mama nog een doosje met van die balletjes erin, want die had ze nodig voor het eten.

Tijdens de wandeling met Panter kwam er opeens een andere grote bruine hond aan. Panter vond die hond niet zo heel lief want hij gromde wat naar hem. Later hadden ze zelfs ruzie en gingen ze vechten. Panter piepte zo af en toe en dat vond ik zo eng dat ik begon te gillen en te huilen. Ze moesten stoppen, straks had Panter nog meer auw! Hij loopt de laatste tijd al niet zo best meer…

Tijdens het verschonen dacht mama dat het misschien wel nodig was om Bert ook een luier om te doen. Snapt ze dan niet dat bert al groot genoeg is om zonder luier rond te lopen? Toch bleef ze er maar mee bezig, ze hield pas op toen ik boos op haar werd en Bert uit haar handen trok!

Vanmorgen verveelde ik me weer eens een beetje, dat heb ik de laatste tijd wel vaker. Gelukkig kwam mama op het geweldige idee om even bij Elin op visite te gaan. Daar aangekomen had ik het ook wel gelijk weer naar mijn zin, want daar ligt natuurlijk ook allemaal speelgoed, een ook een hoop dat ik nog niet ken. Ik heb met hamertje tik gespeeld, en met de boerderij die allemaal dierengeluidjes maakt. Later gingen we lekker naar buiten en ben ik samen met Elin in de deksel van zijn zandbak gaan klimmen. Hij heeft namelijk net zo’n zandbak als ik, maar dan blauw, en de deksel ligt er niet naast maar staat schuin tegen een muur. Nadat we onze ouders wel weer genoeg hadden laten schrikken door iedere keer bijna met deksel en al om te vallen, hebben we ook nog een beetje door de tuin heengehobbeld, en hebben we de poes achtervolgd. Die had alleen niet zo’n zin om te spelen en kroop tussen een hekje door.
Toen begon ik toch wel weer een beetje moe te worden en was het ook hoog tijd voor een broodje, dus is papa maar met mij naar huis gegaan. Mama had het nog veel te druk met kletsen met de mama van Elin, maar toen ik wakker werd van mijn middagdutje was ze weer thuis. Gelukkig maar!

Omdat ik tegenwoordig toch al een grote vent ben die op de WC een plasje doet, hebben papa en mama me vandaag een eigen WC-bril gekocht. De gewone WC-bril is natuurlijk veel te groot voor mij, en blijkbaar waren ze bang dat ik er op een dag doorheen zou vallen en doorgespoeld zou worden. Nu kan ik er helemaal zelf opzitten, en omdat er een opstaand randje aan zit, is er ook minder kans dat ik per ongeluk over de rand heen pies.

Ik weet ook al steeds beter hoe ik in elkaar zit, en waar allerlei onderdelen zitten: ik kan al mijn eigen neus aanwijzen, en mijn oren, ogen, mond, hoofd en buik. Het leukste is natuurlijk als papa of mama dichtbij zit, dan kan ik eerst in mijn eigen neus knijpen, en dan in die van papa of mama. En als ik dan toevallig een pop van Bert of Ernie bijdehand heb, knijp ik daar ook nog even in de neus. Papa vind het een geweldig spelletje, en hij zit dan ook de hele tijd “Michaels neus, papa’s neus, Ernies neus� te roepen.

Toch zijn Bert en Ernie meestal boven, net als de superzachte Forever Friends beer die altijd in mijn luchtballon-lamp zit. Vandaar dat ik ook vaak naar boven wil, maar die domme ouders van mij begrijpen dat weer niet, en die willen eigenlijk veel liever beneden blijven. Dus elke keer als ik een poging onderneem om er stiekem tussenuit te knijpen en naar boven te gaan, krijg ik weer te horen dat ik beneden moet blijven.

Vanochtend kon ik in huis mijn draai maar niet vinden: ik had nergens zin in, mijn speelgoed boeide me niet, ik wilde gewoon wat anders. Mama had dat goed door en dus gingen we weer naar het speelplaatsje. Het was dan wel bijna etenstijd, maar we hebben gewoon een boterham meegenomen in mijn loopauto.
Op het speelplaatsje ben ik natuurlijk eerst een keer of wat van de glijbaan afgeweest, maar daarna werd mijn aandacht al snel getrokken door een paar mensen, die op een laag muurtje zaten. Dus hup, eropaf, even kennismaken. Nadat ik me door iedereen had laten bewonderen en mijn boterhammetje had opgesmikkeld, ben ik eens gaan onderzoeken wat er toch achter de schuttingen die daar stonden te beleven was. Dat vond papa een minder idee, dus was hij constant achter me aan aan het hobbelen om me uit de diverse tuinen te houden, hihi.
Daarna ben ik nog op een paar meisjes afgegaan, die een stukje verderop zaten. Ze hadden een springtouw met allerlei kleine stukjes buis eraan, waardoor het heel boeiend rammelde. Ook heb ik nog even toegekeken hoe ze bellen gingen blazen.

Toen was het wel weer tijd om naar huis te gaan, en net toen we het parkeerterrein opliepen, kwamen opa en oma Beuker aanrijden! Ik heb een kegelspel van ze gekregen, en een tuinsetje met een harkje, twee schepjes en een paar handschoenen. Die handschoenen zijn me nog wat te groot, maar de hark en schepjes waren precies goed. Ook mooier dan wat ik al had, want dit waren echte, van metaal! Jammergenoeg moest ik al vrij snel op bed, ik wilde nog niet bij oma weg maar toch moest ik van papa even een slaapje doen. Nou ja, ik was ook wel heel moe hoor, dus ik was toch zo vertrokken.

We zijn vandaag naar de kermis geweest. Op de kermis liepen ook Bert en Ernie rond, die waren speciaal daarvoor uit Sesamstraat gekomen. Ernie gaf me een rood knuffelbeest, dat ik wel heel lief vond, maar toen liep Ernie weer weg en was hij dat hele beest vergeten. Ik wilde hem dus teruggeven, maar toen werd me duidelijk gemaakt dat ik hem mocht houden, wat aardig! Ik ben ook nog met Ernie op de foto geweest, maar dat durfde ik niet alleen, papa moest er echt bij blijven. Daarna kwam Bert er ook nog bij, en daar is ook weer een foto van gemaakt. Toen begon ik er ook al wel aan te wennen, en heb ik Bert nog een kusje gegeven, daar werd hij helemaal verlegen van.
Sinds nu ben ik dus helemaal Bert en Ernie-freak; thuis heb ik poppen van ze en die sleep ik overal mee naartoe, en als ik ze weer op TV zie in Sesamstraat ben ik helemaal blij!

Natuurlijk was er op de kermis nog meer te zien. Er was een kraam waar iemand een hele bos touwtjes vasthield, en dan moest ik er aan één trekken, geloof ik, ik snapte het niet helemaal. Ik kon ook niet goed zien waar die touwtjes heengingen, dus wilde ik ook niet echt trekken: stel je voor dat je ineens een emmer water over je heen krijgt ofzo! Uiteindelijk trok papa maar voor me, en kreeg ik er nog een knuffelbeest bij, maar eigenlijk vond ik de lampjes in de kraam interessanter…

Toen werd het een heel stuk leuker, want we gingen naar de draaimolen! Dat is het allergeweldigste wat er is! Toen het ritje was afgelopen, wilde papa me er weer uit halen, maar dat was natuurlijk helemaal niet de bedoeling. Ik vond het zo mooi in de vliegende Goofy! Er zat een knopje in, en als je daarop drukte ging hij omhoog en maakte een mal geluid… En dan zou ik met één ritje genoegen nemen? Mooi niet! Nadat ik het even op een krijsen had gezet, mocht ik nog twee rondjes, waarna ik er iets minder problemen mee had om weg te gaan. We zijn als afsluiter poffertjes gaan eten; van eten is niet zoveel terecht gekomen, maar ik zat wel helemaal onder de poedersuiker!

Ik heb papa wel eens de plantjes in de tuin water zien geven, maar vandaag was hij denk ik een beetje in de war: hij ging de ramen water geven. En niet het benedenraam, nee, hij klom op het dak van de berging en ging de ramen boven water geven! Ik heb het zo een beetje aan gekeken, want voor je het weet kukelt hij eraf. Vooral toen hij ook nog eens op een trapje klom begon ik me zorgen te maken, maar gelukkig is het allemaal goed afgelopen.

Toen papa weer met beide benen op de grond stond, was het hoog tijd voor een boterhammetje. Daarna wilde ik weer erg graag naar buiten omdat het zulk lekker weer was, maar de deur naar de berging was dicht. Toch moet dat niet moeilijk zijn, zo’n deur open maken, ik zie het mama en papa de hele dag doen. Proberen dus… En het lukte nog ook! Ik moest er wel helemaal voor op mijn tenen gaan staan, maar toch.

Eenmaal buiten, kwam één van de buurmeneren langs met zijn kleindochter. Ik heb haar eerst even van een afstandje staan bewonderen. Toen ze wat dichterbij kwam staan, vond papa het natuurlijk nodig om me tegenover zo’n meisje voor schut te zetten door “kusje geven� te gaan roepen, maar ik liet me niet kennen en heb haar ook echt een kusje gegeven. Net goed!
Even later kwamen Wendy en Anka ook nog op bezoek, en natuurlijk heeft Wendy ook een dikke smakkerd van me gekregen, ondanks dat Wendy daar niet zo van gediend was. Volgens mij mag ze niet met jongens vrijen van haar papa.

Jippie, we gingen weer lekker met zijn allen naar buiten! Alleen Panter mocht niet mee en al snel begreep ik ook waarom: We gingen naar het speeltuintje een paar huizenblokken verderop en daar mogen geen honden komen, dus vandaar. Daar zag ik hem staan, mijn favoriet: de glijbaan! Ik was niet meer te houden en ben er tig keer vanaf geweest. Toen viel mijn oog op een jongetje met een traktor. Zo hee, da’s een stoer ding, die wil ik hebben! Het jongetje begreep me geloof ik niet, hij keek me alleen maar aan en verder niets. Toen kwamen papa en mama helemaal alle pret bederven want we gingen weer naar huis.

Van de overbuurvrouw heb ik een doosje rozijntjes gekregen, die vind ik erg lekker. Wel heb ik nog wat moeite ermee om ze uit het doosje te krijgen. De eerste paar willen altijd wel hoor, maar die onderste, pffff. Gelukkig schoot papa mij te hulp en legde de rozijntjes op mijn kinderwagen, nu kon ik ze daar 1 voor 1 afpakken *smak smak*.

Na het ontbijt gaf mama mij papier en mijn potloden, en zei ze dat ik wel een tekening voor papa kon maken omdat het vandaag vaderdag is. Dat wou ik wel, ik wil papa wel laten zien hoe lief ik hem vind. Terwijl ik lekker met mijn potloden in de weer was, was mama koffie aan het zetten en warme broodjes aan het maken. Ondertussen hielp mama mij ook nog mee om op mijn mooie strepen tekening voor papa te schrijven, ik hield het potlood vast en mama leide mijn hand zodat er woorden kwamen te staan; uiteraard wou ik dit met meerdere kleurtjes gedaan hebben dus wisselde ik zo af en toe van potlood. Toen we daar mee klaar waren gingen we papa wakker maken, dat deed ik door hem allemaal kusjes te geven dat vind hij altijd wel leuk. Mama gaf papa koffie en we mochten deze keer op bed broodjes eten. En ondanks dat ik al gegeten had luste ik nog wel zo’n lekker warm broodje.

Toen ik na mijn dutje beneden kwam stond daar zo ineens mijn loopstoeltje weer in de kamer. Meteen kwamen de herinneringen weer boven, en ben ik er snel ingeklommen, dat wou niet zo heel goed omdat hij nog in de opbergstand stond. Maar ik trok me daar niets van aan en begon gewoon met het stuur tussen mijn opgetrokken knieën aan mijn reis.

Voor ik op bedje ga, moet ik altijd eerst nog mijn tandjes poetsen. Papa of mama helpt mij daar dan altijd bij, ik heb het zelf altijd te druk met het stromende water of alle spullen die op het plankje boven de wastafel liggen. Maar als dan eindelijk mijn tandjes gepoetst zijn, stop ik altijd even mijn hoofd onder de koude kraan. Papa en mama vinden dat een beetje mal van mij, maar ik kan pas lekker slapen met een fris hoofd!