Samen met mama hebben we papa naar werk zijn gebracht. Daar aangekomen, mocht ik even met papa mee naar binnen en heb ik eindelijk eens kunnen rondkijken op de plek waar hij werkt. Wat een boel computers staan daar zeg, zoveel heb ik er nog nooit bij elkaar gezien. Nee, papa werkt er maar achter één, hoor! Er waren gewoon een boel mensen die allemaal met een koptelefoon op in zichzelf aan het praten waren.

Weer thuisgekomen mocht ik mama helpen met de berging opruimen, dat was ook wel eens nodig, want ik kon maar slecht bij de spullen komen. Maar in plaats van dat ik nu overal beter bij kon komen, maakte mama het mij alleen nog maar moeilijker. Dat was de bedoeling niet! Wel mocht ik nog helpen afsoppen met een vochtig doekje, mama moedigt mij daar zelfs in aan. Hmmm, het lijkt wel of ze bang is dat ik daar een hekel aan krijg, hoe komt ze toch aan dat idee?

Na al dat harde werken is het tijd om te relaxen, dus pakte ik mijn stoffen boekje. In dat boekje zag ik opeens Dikkie Dik staan, dat bracht mij op een idee en meteen liep ik naar mijn kast, want daar staan namelijk mijn Dikkie Dik boeken. Ik heb toen mama duidelijk gemaakt dat ze mij MOEST voorlezen. Het verhaal met de inktpot vind ik helemaal te gek en ik krijg er maar geen genoeg van!
Later heb ik ook nog samen met mama naar Sesamstraat gekeken, en omdat ik nog steeds in de relax-stand stond, hing ik lekker tegen mama aan. Ik geloof niet dat ze het erg vond. Ik ben de hele tijd blijven zitten, tot het voorleesboek met al die frutsels eraan in beeld kwam, toen ben ik naar de TV gegaan om te proberen het eraf te pakken. Jammergenoeg wilde dat nietEUR