Vandaag was het weer bij-Elin-spelen-dag, maar toen ik daar met papa aankwam, was er niemand thuis! Papa had een sleutel, maar ik was heel bang dat hij me gewoon achter zou laten terwijl er niemand was en heb de hele tjid gehuild. Papa heeft nog wel de poezen vrijgelaten, die zaten in de berging. Gelukkig gingen we daarna snel weer naar huis.

Om het papa betaald te zetten, heb ik hem de rest van de middag rondgecommandeerd: eerst moest hij van mij op de trap zitten, en toen hij eenmaal lekker zat heb ik hem naar de stoel toe getrokken en moest hij dáár zitten. En bij het eten heb ik papa en mama allebei aan hun oren en haren boven mijn bordje getrokken, omdat ze op mijn lasagne moesten blazen. Net goed!

Voor de verandering ben ik vandaag eens aan de andere kant van het huis gaan spelen. Ramon was er ook, en samen hebben we met het plateaukarretje van papa en mama gespeeld. Eerst ging Ramon mij rondduwen, daarna hebben we gewisseld en mocht hij zitten. Ik kon alleen niet zo goed sturen, en de muur stond een ietsiepietsie in de weg… Toen ging Ramon mij weer rondrijden, zo onder het wasgoed door; dat vond ik prachtig!

’s Middags ging mama met mij naar Wendy. Er was ook nog een meneer die ik niet zo goed kende, en waar ik een beetje bang van was. Later hoorde ik dat dat Wendy’s papa was, dus ik zal hem nog wel vaker tegenkomen.
Wendy kreeg allemaal kadootjes, waar ik best wel een beetje jaloers op was. We hebben nog wel gezellig met stoepkrijt gespeeld en taart gegeten. Er stond daar ook nog een botsauto die kon rijden; ik vond het wel heel leuk om ernaar te kijken hoe Wendy er met haar papa in rondreed, maar zelf hoefde ik niet zo nodig.

Als vervolg op de tuinactiviteit van gisteren, ben ik vandaag druk met de tuinslang aan het sproeien geweest en heb ik alle plantjes water gegeven. Tenminste… dat probeerde ik, maar iedere keer hield de slang ineens op met sproeien. En dan deed-ie het weer, en dan stopte-ie weer… Ik snapte er niets van, maar ik had wel dikke pret.
Ik heb ook nog mijn vrachtwagen volgetankt met water en weer leeggekieperd, en toen ik wat dorstig werd van al dat harde werk zelf een slok genomen.

En ja hoor, het was weer raak met het plassen: ik werd weer meerdere keren naar de WC gelokt met kadootjes. Ik heb een paar keer geprobeerd om gewoon zo’n kadootje te pakken te krijgen voor ik goed en wel op de WC geweest was, maar dat bleek toch niet de bedoeling. Raar. Als ik dan toch kadootjes krijg, kan ik ze toch ook wel metéén krijgen?

Vandaag ben ik druk bezig geweest met het aanwijzen van allerlei dingen. Omdat ik niet zeker weet of mijn papa en mama wel weten hoe die dingen die ik dan aanwijs heten, zeg ik dat er meteen bij. Zo was ik bijvoorbeeld met papa in de winkel, en bij de koeling zag ik pakken met vla staan. Nou vind ik dat “vl� nog een beetje moeilijk, dus ik heb maar heel enthousiast “haaa!� geroepen en ernaar gewezen, al had papa niet helemaal door dat ik eigenlijk wilde dat hij een pak of wat mee zou nemen. Ik heb ook tegen de koeien op de pakken melk geloeid, maar ze loeiden niet terug. Domme beesten. Op de terugweg naar huis zag ik nog bij een winkel pompoenen liggen, en omdat ik dat zo’n grappig woord vind, heb ik dat een tijde achter elkaar geroepen.

Toen we weer thuis waren, was het weer tijd voor een schone luier. En net als bij oma werd hier het hele ritueeltje op de WC uitgevoerd, en kreeg ik ook weer een kadootje toen we klaar waren. Misschien moet ik er maar mee doorgaan, ook al is het een stuk tijdrovender dan gewoon je plas in je luier laten lopen.

Gelukkig mocht ik na het toiletfestijn weer lekker naar buiten, waar ik op het terras de plantjes die mama gisteren van oma had gekregen, helemaal onbeheerd aantrof… Ze stonden daar maar een beetje, dus heb ik maar gaan kijken of ze misschien leuker stonden in het gras. Dat was al beter. Uiteindelijk, na een hoop heen- en weergesleep, vond ik de deksel van de zandbak nog de beste plaats. Het inrichten van de tuin kost best nog wat moeite!

Toen ik vanmorgen wakker werd was ik nog steeds bij opa en oma. Na mijn ontbijt waren ze alleen nog steeds niet beneden, hoewel ik ze wel al boven hoorde. Ik heb dus (ook een beetje op aanwijzingen van mama) lopen roepen dat ze naar beneden moesten komen, en dat deden ze. Ook ging oma steeds samen met mij naar de wc en dan hielp ze me mijn broek en luier uitdoen, zodat ik fijn kon gaan plassen. Elke keer als ik dan goed geplast had, mocht ik uit een grote tas een kadootje pakken.

Oma had ook een wip waar twee poppetjes op konden zitten en dan konden ze wipwappen. Nadat oma had voorgedaan hoe dat moest, heb ik me daar fijn mee vermaakt. Toen wou ik zelf ook wel eens wipwappen en klom ik op tafel en wou ik zelf op de wip gaan zitten, maar oma hield me tegen want ik was daar te groot voor, zei ze, en dan zou hij stuk gaan. Daarna heb ik nog met opa en oma tv gekeken, waar oom Tommy en tante Stephany op waren. Later zag ik mama ook nog op TV, en hoewel mama er toen wel wat anders uitzag (een heel stuk dunner), herkende ik haar meteen.

Oma ging heel hoog met een bal stuiteren, binnen nog wel. Thuis mag ik dat niet hoor! En dat vond ik dus schitterend, ik legde mijn hoofd in mijn nek en bleef steeds omhoog kijken, zelfs tijdens het lopen! Na het spektakel gingen we weer naar huis.

We gingen eindelijk weer eens naar opa en oma Beuker. Tijdens de reis regende het heel hard en daardoor kon ik niet zo goed naar buiten kijken, dan is autorijden meteen een stuk minder leuk. Eenmaal bij oma aangekomen kreeg ik meteen een warm onthaal. Ja, ik geloof dat ze me daar wel aardig vinden, van oma krijg ik ook altijd van die hele lekkere dingen. Deze keer kreeg ik chippies, die had ik nog nooit eerder gehad, maar het smaakte zeker naar meer!

En nog steeds geniet ik van alle dieren bij oma, deze keer had ik mijn zinnen gezet op de vogel! Als ik mijn vinger door zijn kooi stak, begon hij steeds te fladderen en dat was een leuk spelletje. Maar zoals bijna altijd met de spelletjes die ik verzin en erg leuk vind, vinden de grote mensen het weer niet leuk, en dan moet ik er mee stoppen. Pffff, stelletje zeurpieten hoor!
Uiteraard ontbraken de hanen deze keer ook niet en vandaag bleven ze maar kukelekuuuu roepen, ik moest ze gewoon even laten horen dat ik al goed kan imiteren en zo hebben we met zijn drieen een klein kukelekuu-concert weggegeven.

Oma begon mij zomaar uit te schelden voor tetter, dat kon ik niet zomaar laten gebeuren en nu ik het toch steeds meer onder de knie krijg om mensen na te kunnen zeggen, heb ik haar ook maar meteen voor tetter uitgemaakt en bleef ik het in de wilde weg roepen.

Vandaag was het weer bij-Elin-speel-dag, dit keer werd ik door papa gebracht. Jammergenoeg bleef hij niet bij me, hij is iets minder vatbaar voor mijn hartverscheurende gehuil dan mama. Wat een gemenerik! Het neefje van Elin was er ook, dus we waren met zijn drieën vandaag. De mama van Elin wilde me dit keer in de kinderwagen zetten, en net als de vorige keer met de fietskar, vond ik er niks aan. Als troost heb ik al snel Elins speen gepakt, en die wilde ik dan ook niet meer afgeven.

Eenmaal weer thuis, zag ik overal koeien: op het pak melk, in een boek, als ik maar even iets koe-achtigs zag begon ik al “moeh� te roepen! Toen ik daar wel weer genoeg van had, heb ik nog geprobeerd om op mijn knieën van de glijbaan af te gaan, maar dat lieten mama en papa niet toe. Om me af te leiden, is papa met me in de zandbak gaan spelen. Hij schepte het emmertje vol met zand, waar ik hem een beetje mee heb geholpen, en daarna zette hij het emmertje op zijn kop neer en ging erop slaan. Hij keek me geheimzinnig aan en ik snapte er helemaal niks meer van, maar toen hij het emmertje weer optilde, stond er ineens een torentje van zand! Wauw, papa kan toveren! Dat wilde ik natuurlijk ook, dus eerst sloeg ik papa’s toren plat om ruimte te maken, en toen heb ik ook nog geprobeerd om een toren tevoorschijn te toveren. Jammergenoeg is dat niet gelukt, maar misschien leert papa me dat nog wel.

Nog steeds heerlijk weer, en dus heeft mama mijn zwembad weer met water gevuld. Ik snap trouwens niet waarom ze het een zwembad noemen, want echt zwemmen kan ik toch nog niet. Ik zit er ook niet zozeer in, ik speel er liever een beetje omheen met mijn gietertje en de vormpjes, beetje water eruit drinken enzo. Papa en mama snappen dat niet helemaal, want ze weten donders goed dat ik helemaal gek ben van water, maar laat ze maar lekker een beetje raden, hihi.

Toen het bijna bedtijd was, werden ze ook nog eens baldadig, en begonnen ze zomaar elkaar nat te gooien! Mama begon door papa met het gietertje nat te sproeien (ik had per ongeluk een klein beetje over papa heen gespuugd), waarna papa mama nat ging gooien, en al snel zag ze eruit als een verzopen kat! Ik was bang dat ze misschien verkouden zou worden en ik vond het helemaal niet mooi, en ik ging papa een beetje wegduwen. Gelukkig hielden ze er toen snel weer mee op.

Natuurlijk moesten we toen met zijn allen onder de douche om op te warmen, want dat water buiten was toch wel erg koud. En een vast onderdeel van het douche-ritueel is dat papa of mama me insmeert met een soort schuimend spul, en dat er dan weer afspoelt. Ik snap niet waarom ze dat doen, want dat heeft volgens mij weinig zin, maar goed… Het schuim is wel leuk, want dat vormt een soort wit eilandje om het doucheputje heen. Mama stond helemaal alleen op het eiland, en dat vond ik wel weer wat zielig, dus heb ik papa er ook maar heen geduwd, en uiteindelijk stonden we er met zijn drieën op.

Ik heb weer eens lekker kunnen bijkletsen met oma Beuker, en later ook met opa Roeleveld. Toch wel een handig ding, zo’n telefoon, dan hoef je tenminste niet te wachten tot je ouders toevallig eens zin hebben om je ergens naartoe te rijden. Aan opa Roeleveld heb ik gelijk eens laten horen hoe mooi ik al kan loeien, al geloof ik niet echt dat hij onder de indruk was. Puh. Laat-ie het zelf dan maar eens beter doen!

Papa heeft mooi weer eens op zijn neus staan kijken. Hij had met stoepkrijt een weg getekend, en hij dacht dat hij me wel eens even zou laten zien hoe je daar met autotjes overheen kon rijden. Mooi niet, dat had ik zelf meteen al in de gaten, en nog voor hij die weg goed en wel klaar had, liep ik er al overheen. Later heb ik er ook nog met mijn autotjes overheen gereden, en mama aan haar t-shirt meegetrokken. Ze liep al wel netjes mee, maar ik moest wel goed in de gaten houden dat ze netjes binnen de lijntjes bleef.

Ook is sinds kort mijn driewieler weer uit de berging gehaald (op mijn verzoek), maar ik weet nog steeds niet precies hoe-ie nou werkt. Geen punt, gelukkig is er altijd wel een mama of papa in de buurt die je zo gek kunt krijgen om je erop rond te rijden. Tenminste, mama had het al vrij snel bekeken nadat ze me een beetje laten zien hoe dat moest, maar papa heb ik een uur lang kunnen laten ploeteren *grinnik*. Kom nou, ik ga me toch niet moe maken als ik dat een ander kan laten doen!

Het was vanochtend zulk lekker weer, dat we met zijn allen een wandelingetje hebben gemaakt. We hebben ook nog bij Elin aan de deur gestaan, maar die waren er niet. Toen liepen we door naar de speeltuin, waar ik (natuurlijk) van de glijbaan ben geweest, en op de schommel heb gezeten. Eerst alleen, toen met papa. Dat vond ik leuker dan alleen, want in mijn uppie vind ik het nog wat eng, ik glij er dan namelijk bijna af als ik me niet goed vasthoud. Op de terugweg nog een keer gekeken of Elin er al weer was, maar die was er helaas nog niet.

Later gingen we naar de kinderboerderij. Ik heb bij de konijnen in hun hok gezeten en ze allemaal een kusje gegeven. Daarna gingen we naar de geitjes, er waren er een paar die gingen bokken, dat vond ik prachtig. Ja ja, ik houd wel van een beetje leedvermaak! Bij de vogels moesten mama en papa mij ervan weerhouden om in het hok erbij te kruipen. Een fazant pikte in mijn hand, en hoewel papa een beetje benauwd keek omdat hij bang was dat ik zou gaan huilen, vond ik het juist leuk! Zo hard pikte die fazant niet eens. Toen mama mij de pauw aanwees heb ik meteen het beesie ook bij naam genoemd.

Natuurlijk hebben we, net als met oom Ief en tante Jo, een rondje om de vijver gelopen. Ik heb bij twee oude vrouwen op het bankje gezeten, en ze een handje gegeven en gezwaaid. Later heb ik nog meer oude mensen die ik tegenkwam een handje gegeven. Bij het grote veld kreeg ik een ijsje, wat papa mij heerlijk heeft zitten voeren. Mmmm! Toen dat op was, heb ik bij andere kinderen gekeken hoe ze de eendjes brood voerden. Al snel ging ik mama ophalen, ik heb haar voortgeduwd en meegesleurd, en op de bank geleid waar ze moest gaan zitten. vervolgens liepen we verder, maar bij elke bankje dat we tegenkwamen, moesten die ouders van mij even gaan zitten en uitrusten. Ja ja, ze worden al een dagje ouder, daar moet je een beetje op letten dan hè.
Als laaste zijn we bij de koeien geweest, die begonnen hard te loeien. Ik had daar zo’n dikke pret om, dat ik ’s avonds in bed nog heb liggen loeien.