We gingen eindelijk weer eens naar opa en oma Beuker. Tijdens de reis regende het heel hard en daardoor kon ik niet zo goed naar buiten kijken, dan is autorijden meteen een stuk minder leuk. Eenmaal bij oma aangekomen kreeg ik meteen een warm onthaal. Ja, ik geloof dat ze me daar wel aardig vinden, van oma krijg ik ook altijd van die hele lekkere dingen. Deze keer kreeg ik chippies, die had ik nog nooit eerder gehad, maar het smaakte zeker naar meer!

En nog steeds geniet ik van alle dieren bij oma, deze keer had ik mijn zinnen gezet op de vogel! Als ik mijn vinger door zijn kooi stak, begon hij steeds te fladderen en dat was een leuk spelletje. Maar zoals bijna altijd met de spelletjes die ik verzin en erg leuk vind, vinden de grote mensen het weer niet leuk, en dan moet ik er mee stoppen. Pffff, stelletje zeurpieten hoor!
Uiteraard ontbraken de hanen deze keer ook niet en vandaag bleven ze maar kukelekuuuu roepen, ik moest ze gewoon even laten horen dat ik al goed kan imiteren en zo hebben we met zijn drieen een klein kukelekuu-concert weggegeven.

Oma begon mij zomaar uit te schelden voor tetter, dat kon ik niet zomaar laten gebeuren en nu ik het toch steeds meer onder de knie krijg om mensen na te kunnen zeggen, heb ik haar ook maar meteen voor tetter uitgemaakt en bleef ik het in de wilde weg roepen.