Michael Dylano Roeleveld

Michael met beer

Auto naar de garage

19 september 2003

De auto moest vandaag gemaakt worden; ik snapte wel niet helemaal wat er dan kapot aan was, want hij deed het nog altijd prima, maar goed… Toen we bij de garage kwamen, zette een meneer onze auto binnen, en even later hing de auto zomaar in de lucht! Nadat die meneer de auto helemaal bekeken had, gingen we weer naar huis, maar papa en mama vergaten onze auto! We gingen namelijk met die meneer in zijn auto mee, dat was wel heel gaaf. Hij had een hele grote zwarte met een heel stoer geluid, papa zei dat het een Amerikaan was met V8. Mischien snap ik dat later ooit nog eens. Die auto had alleen geen gordels achterin, dus mocht ik met mijn stoel voorin zitten! Ik heb er erg van genoten en flink om me heen gekeken.

’s Middags kwam die meneer ons weer ophalen, en ik wist niet hoe snel ik weer in mijn stoel moest gaan zitten, die stond er namelijk nog in. Helaas mocht ik in onze auto niet meer voorin zitten. Papa had het nog wel even overwogen, maar vond het toch te eng omdat ik dan wel bij de hendel van de deur kan komen. *Baal*!


Ballorig Assen

8 september 2003

Vandaag ben ik samen met Elin en zijn en mijn mama naar Ballorig geweest. Nou, dat was dus echt helemaal te gek, ik heb me geweldig uit kunnen leven. Toen we binnen kwamen, waren Elin en zijn mama er al (mama had ze eerst gebracht). Ik ben begonnen met het trapglijgeval dat in het midden van de ruimte stond, daarna ging ik op de ballenbak af. Eenmaal in de ballen wadend had ik het zo naar mijn zin, dat ik gewoon de slappe lach kreeg en mama kon mij dan ook helemaal horen lachen aan haar tafel.

Alle speeltoestellen heb ik uitgeprobeerd, ik had zelfs later door dat ze aan de andere kant nog veel meer hadden, waaronder auto’s en een nog grotere klimkooi. En omdat ik niet zo bang aangelegd ben en overeral vol voor ga, had mama er wel de nodige moeite mee om mij daar weer weg te krijgen. Mama zei dat dat gedeeltje voor oudere kinderen was… Pfff, ik was dat niet met haar eens ik vermaakte me aan die kant ook prima; ze hadden daar zelfs een nog groter luchtkussen! Ondanks al mijn tegenstribbelen wou ze het dus echt niet hebben en heus, ik heb het meerdere malen geprobeerd!

Elin kwam ik zo af en toe wel tegen, maar we hadden het allebei veel te druk met alles te ontdekken, en dat gaat nou eenmaal nu nog het beste alleen. Voordat we weer naar huis gingen hebben we nog patatjes gegeten met appelmoes. Daar was ik na zo’n ochtend ravotten ook wel aan toe!