Vandaag ben ik met papa en mama naar de tandarts geweest. Ik mocht bij papa op schoot zitten, die in de stoel van de tandarts zat. Toen moest ik mijn mond open doen maar dat vond ik niet zo’n heel goed idee, dus deed ik wel een beetje wat ze vroegen maar hield ik wel mijn lippen over mijn tanden! Ha, stel je voor zeg wat die tandarts allemaal wel niet met mijn tanden wil gaan doen. Toen ging de tandarts maar in papa’s mond kijken en met allemaal apparaatjes in zijn mond. Zie je wel, anders had hij dat bij mij gedaan!

Later heb ik wel die vrouw in mijn mond laten kijken (mevrouwen zijn nou eenmaal zachter dan meneren, kijk maar naar mijn papa en mama). Ik had een mooi gebitje en geen gaatjes, helaas heb ik wel een dode voortand omdat ik daar waarschijnlijk een keer op gevallen ben (mama kon het zich niet zo goed herinneren ik val namenlijk nogal eens ). Het kon verder geen kwaad, hij wordt en blijft gewoon wat donkerder dan mijn andere tanden. Maar met het wisselen komt alles weer goed.

Ik heb ook nog een mooie tandenbortel met Elmo erop gekregen van de tandarts-meneer. En beneden mocht ik nog een kadootje uit de ton kiezen omdat ik zo’n grote jongen was.

Vanmorgen was Elin komen spelen. We hebben samen met de auto’s en de blokken gespeeld, ook hebben we achter elkaar aan gerend en tussen de tafel en de bank gehangen. Toen wou mama met ons kleuren; Elin zag dat ook wel zitten, maar ik had daar geen zin in. Wel heb ik nog geprobeerd om Elin zijn aandacht te trekken maar blijkbaar vond hij het kleuren toch leuker. Later zijn we nog boven wezen spelen, waar we rommel maakten en dan weer opruimden, en mama heeft ons nog voorgelezen. Toen werd Elin weer opgehaald door zijn mama, en gingen wij eten.

’s Middags vond ik tussen mijn blokken een blauw hekje (wat bij Scoop van Bob de Bouwer hoort), en dat vond ik meteen een mooie gelegenheid om papa en mama te laten merken dat mijn geheugen toch wel erg OK werkt. Ik heb ze dus laten weten dat ik nog wist dat ik dat hekje van Ivo had gekregen. Je had die gezichten moeten zien van ze, helemaal perplex dat ik dat nog wist, HAHAHA. Dat vond ik dus zo gaaf dat ik er nog een schepje bovenop deed en ze vertelde dat bij Ivo Jolanda hoort. Toen begonnen ze helemaal licht te geven, zo straalden ze van trots. De rest van de dag ben ik helemaal in de ban geweest van Ivo en riep dan ook steeds dat we naar Ivo gingen. Maar helaas belandde ik uiteindelijk gewoon in mijn eigen bed.