Vrijdag 15 juni kwam papa langs en die had geen goed nieuws. Hij vertelde me dat oma Mengelberg die woensdag ervoor was overleden. Zomaar opeens, haar hart deed het niet meer.

Mama en ik zijn toen met papa naar Rijswijk gegaan waar oma in een klein kamertje in een kist lag. Op die kist stond een foto van oma en er lagen mooie bloemen, ook stonden er 3 waxine lichtjes op. Ik heb toen nog wat dingen tegen oma gezegd die ik graag wou zeggen. Elke avond zijn we toen nog naar haar toe gegaan om afscheid te nemen. Mama en ik hebben ook nog een mooi bloemstuk laten maken voor haar en ik mocht het bloemstuk uitzoeken; ik heb toen een hartje genomen en mama had bedacht om daar een olifantje in te laten zetten, wat ik een erg goed idee van haar vond want oma was gek op olifantjes. De tekst op het lint mocht ik bedenken. Met mama was ik nog op zoek geweest naar nieuwe kleren en schoenen en een stropdas, want ik wou per se een gele stropdas. De schoenen hebben we kunnen vinden en ook waren we nog bij de kapper geweest maar de stropdas konden we maar niet vinden. Maandag was ik met papa daarom maar naar Den Haag gegaan om een stropdas te zoeken en gelukkig hebben we die ook kunnen vinden bij een hele koninklijke winkel (Maison de Bonnetterie). Papa had er ook nog een hele sjieke witte blouse bij gekocht.

Dinsdag werd oma gecremeerd. Samen met tante Esther en Friso, papa en mama en ik gingen we in een hele grote zwarte auto die achter een andere grote zwarte auto aan reed waar oma in lag. Na een poosje rijden kwamen we weer bij een ander gebouw. Hier moesten we nog een tijdje wachten en er waren heel veel mensen die allemaal met elkaar stonden te praten. Toen gingen we een grote zaal in waar de kist en alle bloemstukken stonden. Ook stond er een hele grote dikke kaars, dit was de paaskaars werd later verteld. Toen vertelde oom Otto, tante Marianne, tante Moniek, papa en tante Esther nog iets over oma en werd er muziek gedraaid die oma mooi vond. Ik had een boekje voor oma gemaakt en die lag ook op haar kist, alleen was ik erg bang dat dat boekje mee zou gaan met oma en verbrand zou worden, zodat het net als oma een soort gedachte zou worden en dat wou ik niet. Ik moest daar heel erg om huilen. Gelukkig is mijn boekje er af gehaald voor oma naar beneden ging ook het olifantje uit het bloemstuk en twee witte roosjes hebben we bewaard.

We zijn toen nog met wat naaste familieleden naar het strand geweest, waar we nog wat hadden gegeten en nog een stuk door het water hebben gelopen. Mama ging mij zelf nog even in het zand graven en papa deed daar later ook nog aan mee. Dat was dan wel weer erg lachen!

Oma, ik vond je heel erg lief en ik hoop dat je mij ook lief vond!