Ik ben gek op spelletjes spelen, vooral spelletjes die een beetje op Mario Brothers lijken. Papa had eerder al SuperTux gedownload voor me, maar laatst kwam hij met iets nieuws aan: Secret Maryo Chronicles. En daar kun je zelf levels in maken en veranderen! Papa moest me zo nodig filmen terwijl ik daarmee bezig was:
(Hij had me dit filmpje eens laten zien, vandaar…)
Omdat-ie nog vroeger was dan ik (dat zit in de familie, geloof ik, dat ongeduld van mama’s) hebben zijn papa en mama nog geen naam voor hem.
Mama las het handschrift van de zuster een beetje verkeerd, dus die denkt nu dat mijn neefje Spekkie heet…
Vanmorgen lag Pipi wel erg stil in zijn kooitje, hij was of in een hele diepe slaap of dood. Toen mama kwam kijken nadat ik haar geroepen had vertelde ze dat Pipi inderdaad was overleden. Nou had mama al verteld dat Pipi erg oud was voor een hamster hij was namelijk al minsten 2,5 jaar! Daarom liep hij de laatste dagen ook waarschijnlijk erg traag en slecht. Ik was wel verdrietig dat Pipi nu dood was maar tegelijk ook wel weer blij, nu was Pipi tenminste weer bij zijn vriendje Suriname (dat was mijn andere hamster die al een hele tijd dood is) en oma Mengelberg en ome René.
s’ Middags toen ik uit school kwam hebben mama en ik Pipi samen begraven. Op wat zaagsel en hooi heeft mama Pipi voorzichtig in een kleine schoenendoos gelegd. Ik heb nog een tekening voor pipi gemaakt en die erbij in gedaan. In de deksel van de doos moest mama van mij een hartje maken, en om het zand tegen te houden heeft mama er een stukje doorzichtig plastic onder geplakt. Nu had Pipi een raampje in de vorm van een hartje die ik eigenlijk boven de grond wou hebben uitsteken, maar mama zei dat dat niet mocht van de gemeente. Toen Pipi in zijn grafje lag bedacht mama om ook nog een kruisje te maken en er bloemen bij te leggen. Mama heeft met de soldeerbout in het hout Pipi geschreven en ik heb de bloemen die ik van mama uit de tuin mocht halen neergelegd. Daarna heb ik nog even afscheid genomen en zijn we even een paar minuten stil geweest, ik moest toen ook een beetje huilen.
Vandaag ben ik voor het eerst met een busje naar school en weer naar huis gebracht. Dit vond ik best wel heel spannend allemaal. Maar het is gelukkig toch allemaal goed gegaan ik heb zelfs een nieuw vriendje die bij mij in de klas zit en ook nog eens in dezelfde wijk woont als ik. Hij kwam vanmiddag ook meteen bij mij langs om met mij te spelen.
De eerste week was er nog geen plekje voor mij in een busje dus toen heeft mama mij gehaald en gebracht met de gewone bus en zelfs Margreet heeft mij nog een paar keer gebracht met de auto.
Omdat ik al vanaf 2 april 2008 thuis zat vanwege dit gedoe waar dit ook nog eens bovenop kwam. En de mogelijke oplossing toch ook geen oplossing was.
Heeft papa en mama doen besluiten om mij toch maar aan te melden op RENN4 onderwijs.
Na een bezoek aan de Prof. W.J. Bladergroen in Groningen en de Van der Reeschool in Smilde had mijn mama het beste gevoel bij de Van der Reeschool. Bijkomend voordeel wat ze op deze school hebben is dat ze nog zwemles geven.
Vandaag zijn we weer even naar deze school geweest om even te praten, een intakegesprek noemde mama het, geloof ik. Ik kreeg nog een keer de school te zien, er werden een paar vragen aan mij gesteld en ik mocht nog weer even in de klas kijken. Daarna gingen we weer naar huis en morgen zou mijn eerste echte schooldag op deze school zijn. Toch best wel een beetje spannend hoor.
Na eerder dit schooljaar de toegang tot de school ontzegd te hebben gekregen en daarna de verwijdering van die school, heeft mijn mama zich op deze zaken gestort. En na een bezwaarschrift naar Plateau is de betreffende verwijdering weer ingetrokken. Dit kon ook niet anders volgens mijn mama omdat ze zich niet aan de regels hadden gehouden. Nog net aan het einde van dit schooljaar deed plateau mijn papa en mama een voorstel, maar ze moesten hier dan wel snel een beslissing in maken van plateau. Mama zei dat ze zich dan eerst hierin wou verdiepen voor ze überhaupt een beslissing zou kunnen nemen.
Het voorstel bestond uit:
Dat ik dan toch een proefperiode op een Daltonschool de Theo Thijssen in Assen mocht hebben maar ik zou wel opnieuw verwijderd worden van de O.B.S. Baggelhuizen om dit haalbaar te kunnen maken volgens Plateau.
We hebben nog net op de laatste schooldag, op deze school kunnen kijken. Ik zag het wel helemaal zitten op deze school, je mocht hier namelijk zelf beslissen wanneer je welk werk ging doen als je aan het einde van de dag maar al je werk had gedaan. Ook kon ik dan gewoon samen met mama op de fiets naar school. Het zou een kleine klas zijn en met maar één juf.
De directeur van de school zag het ook wel zitten om mij een kans op zijn school te geven. Papa en mama hadden ook vertrouwen in de directeur en het daltononderwijs. Alleen die nieuwe verwijdering zat mama erg dwars en die hing aan het voorstel.
Uiteindelijk had mama besloten om niet op het voorstel in te gaan en papa was het hier uiteindelijk ook wel mee eens. Mama besloot mij toen gewoon aan te melden op de O.B.S. Theo Thijsen, ze had immers eindelijk een antwoordt op haar zo veel gestelde vraag welke school wel bereid zou zijn om het met mij te willen proberen en die ook ervaring heeft met kinderen zoals ik. En een openbare basisschool mag een kind niet weigeren op grond van een handicap. En aangezien deze school ook een proefplaatsing kon aanbieden zagen ze dus geen grote belemmeringen om mij onderwijs te kunnen geven. Helaas kon de directeur mijn aanmelding niet aannemen omdat hij dan tegen zijn baas (Plateau) in zou gaan. Vervolgens ben ik door Plateau weer opnieuw verwijderd van de O.B.S. Baggelhuizen waar mama weer opnieuw bezwaar tegen heeft gemaakt.
Mama wacht nu op antwoord van Plateau over dit bezwaar en op de uitslag van de officiële aanmelding op de O.B.S. Theo Thijssen, die op 18 augustus 2008 deze aanmelding in behandeling gaat nemen.
Door zwaar weer is het internet uitgevallen.
Michael: Oh, dat ben ik wel blij om.
Papa: Hoezo dan?
Michael: Dan kun je wat meer aandacht aan mij geven!
Mama is vanavond druk bezig geweest. Ze heeft alle foto’s uit mijn kleutertijd bekeken, sommige rechtgezet en hier en daar een uitsnede gemaakt. Daarna alles op de server gezet en zichtbaar gemaakt in mijn fotoboek kleuterfoto’s. Deze is nu dan ook helemaal kompleet, volgende keer gaat mama mijn fotoboek schooltijdfoto’s aanmaken en vullen.
Zoals jullie al hadden kunnen lezen was mijn allereerste melktand eruit. Die avond toen ik op bed ging heb ik deze tand dan ook onder mijn kussen gelegd. Dan zou de tandenfee deze komen omruilen voor een geldstuk. Ik hoopte dat ik haar nog zou zien, maar toen ik om 3:30 ’s nachts wakker werd en mama riep omdat ik moest plassen (ik was eigenlijk gewoon erg benieuwd of de tandenfee al was geweest). Keek ik onder mijn kussen en was mijn tand weg maar lag er wel een muntstuk onder mijn kussen. En wat voor munt, wel één van twee euro! De tandenfee had blijkbaar geen kleingeld meer. Mama wou toen meteen een tang gaan halen om de rest van mijn tanden eruit te trekken! HIHI, gekke mama!
