Mama vind het nu toch echt wel eens tijd worden voor een wat stoerdere kamer voor mij. Ik wou een hele tijd niet dat mijn kamer veranderde dus zodoende is het nog steeds een babykamer maar dan met een groot bed. Natuurlijk wel met meer grotere jongens speelgoed, vooral lego, daar ben ik helemaal gek op.

Omdat ik ook zo heel veel lego heb vind mama dat ik ook maar haar slaapkamer moet krijgen, die is een heel stuk groter. En mama slaapt alleen maar op haar kamer dus heeft ze niet zo’n grootte slaapkamer nodig zegt ze. Nou deze keer zie ik het wel helemaal zitten en zijn we al aan het bedenken hoe het moet gaan worden. Ik ben verliefd op de kleine zeemeermin Ariël, dus wil ik haar graag op mijn muur. Het idee is nu om mijn kamer helemaal om te toveren in een onderwaterwereld. Met dus Ariël en haar dochter Melody, dolfijnen, Botje, Sebastiaan, het paleis van koning Triton, de grot waar Ariël haar verzameling mensen-spullen heeft, een gezonken schip, een schat een skelet vind ik toch stiekem een beetje te griezelig.

Mama lijkt het wel leuk om het thema Nemo ook erbij te doen, zoals Nemo en zijn vader Marlin, Dory en de schildpadden. Eerst maar eens op zoek naar een goede muurschilder en dan afwachten of het niet te duur wordt.

Vannacht hebben we oud en nieuw gevierd. Ik ben eerst wel gewoon op bed gegaan maar om half twaalf kwam mama mij wakker maken. Ik had eerst even tien minuten tot een kwartiertje nodig om wakker te worden, daarna snel aangekleed en naar beneden. Daar stonden de oliebollen en appelbeignets al klaar die mama ‘s middags met Peter (de buurman van de hoek) had gebakken. Toen het twaalf uur was dronken we champagne Papa de echte en mama en ik de kinder-champagne maar wel in echte champagne glazen! We hadden de champagne nog niet eens op of buiten begon iedereen flink te knallen met vuurwerk. Wij ook naar buiten en daar ook iedereen een gelukkig nieuwjaar gewenst en naar al dat vuurwerk gekeken. Wel jammer dat het heel erg mistig was daardoor kon je niet echt goed het mooie vuurwerk zien. We zijn dan ook niet lang buiten geweest ik had het ook erg koud. Ik had binnen nog wat gedronken en toen heeft papa mij weer lekker naar mijn bedje gebracht.

Ik wil iedereen die hier komt kijken en lezen ook een heel gelukkig 2008 wensen!

Bij papa mocht ik laatst ook mijn schoentje zetten en ik vond dat papa dat ook wel mocht. Eerst zong ik Sinterklaas Kapoentje en daarna was papa aan de beurt die het zelfde liedje zong.

Toen ik de volgende ochtend wakker werd en ging kijken in mijn schoen, had ik een zakje pepernoten gekregen. Maar papa niet! Bij papa zat er een zakje zout in. Dit vond ik wel zielig en dus had ik wat pepernoten van mij in zijn schoen gedaan en het zakje zout tussen mijn speelgoed verstopt.

Weet je trouwens waarom hij een zakje zout had gekregen? Omdat grote mensen hun schoen niet mogen zetten, dat is een beetje stout. Schoen zetten is alleen voor kinderen. En als grote mensen ook nog hebberig worden, dan kost het Sinterklaas te veel!

De vakantie is weer om en vandaag was het mijn eerste dag in groep 3 van O.B.S Baggelhuizen. Ik had er wel zin in maar toen ik eenmaal op mijn stoeltje in de kring zat, vond ik het toch wel eng. Mama zei dat ze dat wel kon begrijpen en dat ik haar vanmiddag maar moest vertellen hoe het was gegaan. Toen ik 0m twaalf uur vrij was voor het middageten was ik echt heel erg boos. Mama zag dat ook direct aan mij en vroeg wat er was. Nou ik vind de juf stom en alles moet anders dan ik in groep twee heb geleerd! Als ik wat wil zeggen moet ik mijn vinger opsteken en dat hoefde bij juf Yvonne niet. Lees verder »

Toen we vandaag met Panter naar de Baggelhuizerplassen gingen, waren daar twee groepen mensen op vlotten aan het varen. Ze hielden een wedstrijd met vlotten, een witte tegen een blauwe. De groep van het blauwe vlot was het eerste aan de kant. Een meneer van het witte vlot was tijdens de race zijn bril en kunstgebit verloren maar volgens mij was dat van dat kunstgebit een grapje, want ik zag zijn gebit nog gewoon in zijn mond zitten!

Lees verder »

Vrijdag 15 juni kwam papa langs en die had geen goed nieuws. Hij vertelde me dat oma Mengelberg die woensdag ervoor was overleden. Zomaar opeens, haar hart deed het niet meer. Lees verder »

Mijn mama wist het adres waar Sinterklaas verblijft als hij in Nederland is. Als je ook je verlanglijstje of je tekening wilt sturen dan kun je dat doen naar dit adres:

Sinterklaas
Sinterklaashof 1
5670 NA Nuenen

Als je, je verlanglijstje of een mooie tekening naar hem optstuurd en je stopt er een postzegel van `0,39 bij. Dan krijg je zelfs een persoonlijk briefje van Sinterklaas terug, als hij het natuurlijk niet te druk heeft met alle voorbereidingen voor pakjesavond.

Ik heb mijn verlanglijstje naar hem opgestuurd. Alleen heeft mijn mama niet goed naar mij geluisterd. Want ik had gezecht dat er maar 1 verlanglijstje opgestuurd moest worden en dat die andere 2 voor volgend jaar waren. Maar mama heeft ze toch allemaal in de envelope gedaan. Omdat mama wel zo lief was om op te schrijven wat ik zei (tsja, als je nog niet kunt schrijven zoals ik dan moet je altijd maar weer afwachten of iemand die dat wel kan dat voor je wil doen) was ik niet zo heel boos op haar maar ik was wel verdrietig.

Mijn brief aan Sinterklaas….
Lees verder »

Ik heb nu schoolvakantie, en mama en papa vonden het wel een goed idee om met mij te oefenen met fietsen. Dat kon ik natuurlijk allang, maar ik had er nog wel zijwieltjes bij nodig.

Papa ging dus met me oefenen: ik moest fietsen, en hij liep mee om me vast te houden en aanwijzigingen te roepen. En kleine stukjes los ging ook wel goed, alleen ben je iedere keer zo dicht bij een stoeprand of een muur, en dat vind ik nog eng. Hallo, ik leer net fietsen, vind je het gek dat ik dan een beetje slinger?

Toen kreeg papa het slimme idee om met me op het speelpleintje te gaan oefenen. En dat ging een stuk beter! Als ik al wat naar links of naar rechts ging, was dat niet zoEURTMn probleem en had ik genoeg ruimte om weer terug te sturen. En zo ben ik, helemaal zonder hulp van papa, het plein rondgefietst.

Ik moet nog wel wat verder oefenen, maar IK kan zonder zijwieltjes fietsen. En papa en mama waren zó trots, dat we in de stad een gebakje zijn gaan eten!

Hoi Samuel,

Op 2e Pinksterdag kwam jij met je papa en mama mij en mijn mama ophalen met de auto en mochten we met jullie mee naar het familiepark Nienoord te Leek. In Leek aangekomen was het er heel druk en liepen er overal mensen en stonden er auto’s aan de kant van de weg. Toen we later aan een agent vroegen hoe we bij het park konden komen vertelde hij ons dat dat niet mogelijk was. Gelukkig is jou papa lekker eigenwijs en probeerde hij toch bij het park te komen en dat is uiteindelijk nog gelukt ook! Het was wel een stukje lopen nog maar jou papa had ons zo dicht mogelijk bij het park afgezet waar wij vast een broodje gingen eten en wachten tot je papa terug kwam van de auto parkeren.

In het park gingen we met de Genzelbahn, dat is een echte stoomtrein maar dan op een schaal van 1:7. Na de rit met deze trein keken we onze ogen uit van alle klimtoestellen en glijbanen. Uiteraard moesten en wouden we overal in en op.
Later waren de grote mensen opeens een beetje in rep en roer want het bleek dat jullie tas spontaan verdwenen was. Na een kleine zoektocht vond jou papa jullie tas terug aan een buggy bungelend waar de tas zich helemaal niet thuisvoelde, de tas was ook erg blij dat hij terug gevonden was door zijn baasje. De tas mankeerde niets en was nog helemaal compleet en bleef vervolgens dicht bij jou papa in de buurt.

Tegen half vijf gingen we weer richting huis, maar moesten we eerst nog die lange weg naar de auto terug af lopen en dat terwijl we al best moe waren van al dat gespeel. Ik luisterde toen ook niet zo goed meer naar mijn mama en ging wat aan de slenter gevolg dat ik gedragen werd (slim hè). Later gingen onze mama’s nog met ons rennen zodat we ook weer een beetje warm werden want ik kreeg het ondertussen wel wat koud en zo kwamen we ook weer sneller bij de auto. In de auto ben je in slaap gevallen, ik probeerde je nog weer wakker te gillen maar dat mocht ik niet van onze mama’s.

Lieve papa en mama van Samuel, ik en mijn mama hebben een hele leuke dag gehad en op deze manier willen we jullie graag bedanken.

Dikke kus en knuffel,
Michael en mijn mama Debby

Vandaag ben ik met papa en mama naar het ziekenhuis geweest, want daar werkt de oogdokter. Deze mevrouw de oogdokter ging in mijn ogen kijken met een lampje en ik kreeg ook allemaal verschillende malle brillen op. Een halve dichte en open bril en een bril met één rood en één groen glas en nog een hele bolle bril. En dan gingen we steeds plaatjes kijken en moest ik zeggen wat ik zag. Op het laatst ging de oogdokter heel ver weg staan en moest ik zeggen welk plaatje ze aanwees, nou kon ik die plaatjes wel van het peuterburo maar de dokter wees wel een klein plaatje aan en stond ook wel ver weg en dan kon ik ook nog maar met één oog kijken vanwege die malle bril, dus kon ik het niet zo goed zien. Ik ben toen maar van de stoel afgegaan en zei dat ik dan maar even dichterbij moest kijken.

Later kreeg ik nog druppeltjes in mijn ogen dat prikte en vond ik helemaal niet leuk. Door die druppeltjes gingen mijn ogen even rusten en kon ik niet goed zien maar daar trek ik mij niets van aan hoor ik bleef gewoon net als anders rennen en klimmen en zeurde er verder niet over dat ik slecht zag. Maar op die manier kon ik niet de dokter om de tuin lijden, de dokter ging gewoon met grote aparaten naar mijn ogen kijken en toen zei dat apparaat dat ik toch wel een bril nodig had ik had namelijk +6 en +5. Na nog een berekening erover kreeg ik een recept voor een bril voor +5,25 en +4 en ook nog oogstickers om mijn linkeroog mee af te plakken, zodat dat oog niet meer kan kijken. Dan moet mijn andere oog meer zijn best doen, zodat die ook beter gaat kijken.