Maar Phun is ook geschikt voor zoute stripverhaaltjes:

Papa wilde daar best aan meehelpen. Gelukkig maar, want ik ken die programma’s die hij ervoor gebruikt natuurlijk niet, alleen maar TuxPaint. Eerst moest ik van hem een tekening maken van hoe ik het ongeveer wilde hebben. Dat snapte ik eerst niet, ik wilde het juist op de computer hebben, maar papa legde uit dat ik alleen maar hoefde te bedenken wat ik ongeveer op de poster wilde hebben en waar. Dat was simpel genoeg: ik wilder er klein beerie en de twee kleine hondjes op hebben.

Die zijn we toen gaan fotograferen, en daarna hebben we de foto’s bewerkt zodat er helemaal geen achtergrond op stond. Best nog lastig, omdat al die pluisjes een lastig werkje zijn, en omdat ik volgens papa “ook al zo’n perfectionist” ben. Toen hebben we de foto’s op een leeg scherm gezet en er een paar gitaren en een kluifbotje bijgezet. Toen was het wel zo’n beetje bedtijd…

De volgende dag heeft papa ook nog maar een foto van de stoep gemaakt voor de achtergrond, en hebben we samen schaduwen bij klein beerie en de hondjes gemaakt. Nog wat tekst erbij — papa had het erover dat je op zo’n poster vaak ook een tijd en een toegangsprijs en zo zet, maar dat vond ik nu niet zo nodig. Toen de tekst helemaal naar mijn zin was, met spikkels en een randje, was de poster klaar.

Volgens papa zijn de foto’s niet geweldig, maar toch vinden we de poster allebei goed gelukt! Je kunt op de kleine versie hiernaast klikken om hem groter te zien.

Maar vandaag moest ik dus mee naar de Baggelhuizenplassen… Eenmaal daar vind ik het altijd toch wel weer leuk. Vooral het water vind ik heel erg leuk, dat heeft toch een bepaalde aantrekkingskracht op mij. Alleen mama vind dat niet zo leuk lijkt het wel want die doet bijna niets anders dan tegen mij zeggen dat ik bij dat water weg moet. Dat is dus echt heel lastig voor mij… ik vergeet gewoon steeds dat ik er niet te dicht bij kan zijn en heb daardoor regelmatig natte voeten.

Vandaag had ik iets meer dan alleen maar natte voeten. Ik kreeg opeens een idee in mijn hoofd om naar één van de twee (graspollen-) eilandjes te springen, die vlak bij de waterkant liggen. Alleen was het eilandje iets kleiner dan ik dacht en sprong ik zo dat ik mijn evenwicht verloor en PLONS! Daar lag ik dus in het water. Ik was echt wel heel erg geschrokken en het was nog hartstikke koud ook! Ik moest er erg van huilen terwijl mama moest lachen. Toen gingen we meteen terug naar huis en moest ik met mijn natte en dus koude kleren naar huis fietsen. Gelukkig wonen we er niet ver vandaan!

Ik snap nu wel waarom mama maar steeds blijft roepen dat ik bij het water moet weg blijven.

Ik hoop wel dat wie er via Hyves leest ook wel hier op mijn echte Blog blijven komen, want die blijft natuurlijk wel veel stoerder dan mijn Hyves-stek hè. En als je dan zo af en toe ook eens een berichtje wilt achter laten op het krabbelbord zou ik wel helemaal geweldig vinden. Zodat als ik een jaar of 30 ben en ik dit alles weer eens terug lees ook kan lezen wie er toen hier op mijn site rond keken.

Na het eten mocht ik nog even buiten spelen omdat het nog licht was. Ik ging lekker in de achtertuin bij mijn eigen stukje tuin bezig. Ik was wel benieuwd naar (nat)drijfzand, dus dat ging ik maar eens maken. Eerst de spaciekuip gevuld met aarde toen een fles water erbij gedaan en er lekker in gaan stampen. Toen ondervond ik wel het verschijnsel van wat drijfzand doet. Ik zat helemaal vast gezogen! Ik ben toen mama gaan roepen maar die hoorde mij niet… Toen raakte ik toch wel lichtelijk in paniek en moest ik ook wel erg huilen. Gelukkig kwamen Remon en Sanne kijken wat er aan de hand was. Toen Sanne mijn moeder wou gaan halen kwam die er ook net aan omdat het toevallig ook tijd was dat ik naar binnen moest.
Toen mama bij mij was om mij los te komen halen kon ik ook wel weer lachen om wat ik gedaan had. Mama vond mij niet zo heel slim dat ik (nat)drijfzand had gemaakt en daar zelf in was gaan staan. En moest er ook wel om lachen, alleen de volgende keer moest ik van haar maar gewoon uit mijn laarzen stappen en naar haar toe gaan, vond ze.

maar ik weet nu wel wat drijfzand doet, het zuigt je helemaal vast en hoe meer je beweegt hoe vaster je komt te zitten!

Oma Ans was er en tante Yvonne, oom André en tante Roeby wat officieel geen oom en tante zijn zegt mama. Maar zij noemt hen al van kinds af aan oom en tante… Oom André is ook erg goed in sterke verhalen vertellen en ik ook dus dat ging wel goed samen! haha

Ik vond het gezellig en ook leuk om oma Ans weer eens gezien te hebben. En ondanks dat ìk niet eens jarig was kreeg ik toch van oma en opa allebei €5,- voor mijn spaarpot!

Oom Dennis kwam mama en mij ophalen, want wij hebben geen auto. Toen we bij tante Stéphany aan kwamen, lag Wesley eerst nog te slapen. Oom Tommy was er ook, die trouwens ook wel met een DS overweg kan. Hoewel…hij had wel moeite om de kleur te benoemen met brain training. Daar ging hij zo raar van doen, dat het even leek of hij spontaan zijn hersens was kwijtgeraakt. Daar moest iedereen wel heel erg om lachen!

Toen Wesley later wakker was, mocht ik hem van tante Stéphany de fles geven. Dat vond ik best lastig want ik werd wel erg afgeleid door allerlei andere dingen.

Voordat Dennis mama en mij weer naar huis bracht hebben we natuurlijk lekker Mc Donald’s gegeten want dat hoort zo met tante Stéphany!

Update: helaas heeft JibJab de filmpjes verwijderd

En nog èèn!

De grotere kinderen (alle andere kinderen dus…) gingen allemaal vuurwerk afsteken. Ik wou dat ook wel maar mocht dat niet van mama. Die mama van mij vond dat weer te eng. Wat een watje hè! Even later mocht ik van haar kiezen tussen vuurwerk afsteken, een gezelschapsspel of speelgoed. Ik koos toen voor speelgoed, wel heb ik het vermoeden dat mijn mama me die richting wel wat opgeduwd heeft. Enkele minuten later bedacht ik mij en wou ik als nog voor vuurwerk kiezen maar dit mocht niet meer omdat ik al gekozen had.

Omdat ik nog niet tot twaalf uur kan opblijven mocht ik op Melody haar bed even slapen. Om half 11 kwam papa mij wakker maken, zodat ik nog ruim de tijd had om echt wakker te worden voor het twaalf uur zou zijn. We hebben lekker taart, oliebollen, toastjes, stokbrood en andere lekkere hapjes gegeten.
Om twaalf uur werd er geproost met champagne en wij (de kinderen) hadden kinder champagne. Daarna uiteraard iedereen een gelukkig nieuwjaar gewenst en naar buiten gegaan om naar het vuurwerk te kijken. Dàt mocht dan gelukkig weer wel van mama, vast ook omdat papa meeging. Er werd ook met carbid geschoten dat was vet cool want dat gaf wel een hele harde knal!

Toen we terug kwamen van de ronde door de wijk waren Henk en Jan op de gitaar aan het spelen. Dat vind ik wel erg mooi om naar te luisteren en te kijken. Ik mocht van Henk zelfs ook een paar keer langs de snaren rammen. Dat was pas gaaf!! Daarna vond mama dat het toch echt wel weer tijd was, dat ik weer op bed moest en dus gingen we naar huis.
Volgend jaar wil ik weer bij Henk en Sylvia oud en nieuw vieren!

Verder wens ik iedereen een gelukkig 2009!

(Hij had me dit filmpje eens laten zien, vandaar…)