Een ode aan school

Een ode aan school


"De middelbare school is de beste tijd van je leven"Mensen die gepiekt hebben tijdens hun tienerjaren

Het opstaan

Het is nog vroeg in de ochtend, de wekker gaat. 07:00. Gisteravond (vanochtend?) viel ik rond 1 á 2 uur in slaap. Ik heb vandaag het eerste uur les, dus ik moet op tijd opstaan om mijn ochtendroutine af te werken: 20 minuten douchen, 10 minuten ontbijten, dan nog tandenpoetsen/scheren. Ik stap rond 7:35 op mijn trouwe tweewieler. Dat is eigenlijk wel wat vroegjes, gezien het feit dat de les pas rond 08:10 begint. Maar als ik later wegga, kan ik amper plek vinden in de fietsenstalling, en ben ik daar weer tijd aan kwijt. Rond 08:00 bevind ik mij in het schoolgebouw, en ik doe een poging tot sociaal gedrag met mijn klaskornuiten.


  • Waarom douche je niet sneller?
    Ik ben wat traag als ik net wakker ben, het spijt me.
  • Waarom ga je niet eerder op bed?
    Welk nut heeft het om rond tien uur op bed te gaan als je niet slaperig bent? Ik heb dat een tijdje geprobeerd, en het werkt niet. Je hebt mensen die al slapen voordat ze het matras raken, en je hebt mij. Jaja, geen schermen een uur voor het slapen, ontspan je (hoe dan), ademoefeningen, melatonine op receptsterkte, ik heb het allemaal al geprobeerd. Mijn lichaam wil niet slapen totdat het diep middernacht is, en dat zou oké moeten zijn. Sommige mensen zijn nou eenmaal nachtmensen, vooral tieners[bron].

De roosters

Alsof school volgen terwijl je van slaap bent gedepriveerd nog niet erg genoeg was, kom je erachter dat je om acht uur op school moest zijn voor een enkele kloteles, gevolgd door twee tussenuren. Als dat uur nou zodanig verplaatst werd dat ik die twee vrije uren vóór de les had, dan had ik meer kunnen slapen, was misschien niet zo moe geweest en zou ik gemotiveerder, beter gemoedigd en meer gefocust zijn. Dat school überhaupt mag beginnen voor half negen is een misdaad, en kan een groot deel van mijn problemen verklaren [bron].
De roosters zijn echter niet alleen gemaakt van gatenkaas: ze zijn ook nog eens veel te lang. Waarom heb ik dagen van 8 tot 4? Als ik in een gemiddelde schoolweek kijk, zit ik in totaal (tussenuren meegeteld) 36 uur op school. 36 uur! Dat is een werkweek! En dan verwachten mensen van me dat ik een bijbaantje kan nemen, want ja, die leeftijd heeft-ie wel hè? En mijn hobby's dan? Ik kan amper werken aan mijn projecten. De enige tijd dat ik me echt bezig kan houden met mijn passie voor bijvoorbeeld programmeren, en nieuwe dingen kan leren die sowieso bijdragen aan mijn toekomstige carrière, is in de vakanties!


  • Zie het positief! Gebruik die tussenuren voor huiswerk!
    Ja man, puik plan! Nog meer boeken meesjouwen alsof het allemaal al niet hernia-inducerend genoeg was, zodat ik, door moeheid niet kunnende concentreren, bezig kan gaan met mijn huiswerk. Daarnaast spreek je klaarblijkelijk niet uit ervaring als je deze mening draagt, want de leerpleinen op mijn school zijn veel te luidruchtig.
  • Het huiswerk duurt vast niet zo lang, je hebt zeeën aan vrije tijd.
    Je vergist je. De hoeveelheid huiswerk op het gymnasium is aanzienlijk. Als ik huiswerk maak doe ik het goed ook. Ik lees misschien langzaam, want anders lees ik over dingen heen, ik schrijf misschien langzaam, want schrijven met de hand is gewoon langzaam, en zo kost elke opdracht toch wel een paar minuten. Ik heb dan ook het allerdiepste respect voor die types die 10 minuten in hun schrift krabbelen en kunnen zeggen dat hun huiswerk af is.
  • Heh, schattig, ik werk 40 uur per week.
    Heh, schattig, ik werk 40+1 uur per week.
  • Je hobby's zijn minder belangrijk dan school.
    Tja, ik snap dat ik zonder goede cijfers niet in een hogere school kom, en dat mijn kansen op de arbeidsmarkt daardoor gesaboteerd worden, maar ik vind dat er een goede balans moet zijn tussen school en persoonlijk leven, en ik vind dat school te zwaar telt in de huidige situatie. Je moet niet vergeten dat persoonlijke ontwikkeling, zeker rond de puberteit, ongelofelijk belangrijk is.
  • Je overdrijft wel een beetje.
    Ha, ik wou dat het zo was! Niet iedereen is zo perfect als jij, lezer.

De toetsen

Zonder toetsen kun je geen prestaties meten. Dat is nou eenmaal zo. Toch kan het beter: in plaats van een toetsweek elke periode (¼ schooljaar), kun je ook, hoor dit, je toetsen verspreiden over de periode, waardoor je als student niet alle stof van alle vakken in één keer je hoofd in hoeft te proppen met alle stress van dien. Dit zou het plannen en leren aanzienlijk overzichtelijker en aanpakbaarder maken, en je kan je echt goed focussen op één toets, in plaats van meerdere tegelijk.


  • Maar examens zijn ook opeenvolgend!
    Ja, dus? Omdat Jantje (examens) de sloot in springt moet Keesje (gewone toetsen) er maar achteraan? En nee, ik denk niet dat het helpt studenten voor te bereiden op de stress van de examenweken. Ja wat een geweldig idee, laten we elke periode net zo stressvol maken als een examenweek! (je resultaten gaan immers zo het examendossier in!)

Het sociale

Je loopt met je vriendengroepje naar de Albert Heijn om saucijzenbroodjes in de bonus te halen. De veter van je linkerschoen ontknoopt zichzelf echter, en nu ben je vertraagd doordat je hem opnieuw moet strikken. Je vriendengroepje loopt door, merkt het niet dat je er niet bij loopt.

Je komt 's ochtends op school, zegt goedemorgen tegen de mensen in je groepje. Een enkeling zegt het terug op een manier waaruit blijkt dat hij het ook echt meent. Niet veel later komt er een ander bij. Hij wordt extravagant begroet door degenen die je net nog halfhartig begroetten. Je hoort aan de intonaties van de stemmen dat ze werkelijk verheugd zijn.

Je hebt les, het plekje waar jij altijd zit, naast je vriend, is bezet door een vriend van die vriend. Je hebt nu eigenlijk nergens anders om te zitten, behalve alleen. De leraar is een dergelijk gepeperde kut dat hij je het verbiedt om een extra tafel aan te schuiven, zodat je toch niet alleen zit.

Ja, technisch gezien heb je wel vrienden (eigenlijk beter beschreven als vriendelijke kennissen) en je zit in een groepje (ook al lijkt het soms tegen de zin van de anderen in). Je kan je ook nergens anders aansluiten. Niemand vertelt je waarom je zo uit de smaak valt. Je mag het zelf maar uitzoeken. Iemand die sociaal niet perfect is, zeg je? Onmogelijk! Iedereen houdt van elkaar!

De projecten

Soms dan heb je er een docent tussen zitten die een praktische opdracht geeft. Maak een video hierover, een verslag daarover. Vaak geven zij Geschiedenis of Nederlands. Ik ken er wel een paar. Ik bedank ze. Misschien ben ik hierin een uitzondering, maar vaker dan niet vind ik een goede praktische opdracht leuker en leerzamer dan een toets. Je maakt een creatie, en je mag het vormen naar jezelf. Niet alleen dat, maar je kan ook een fout maken en hem herstellen. Op een toets heb je 50 minuten om het in één keer goed te doen.

Reacties


Niet aan deze 3 velden zitten. Je hoort ze eigenlijk niet te zien. Stuur aub een mail naar info at michaelroeleveld punt nl.

Anoniem

Ergens kan ik een heleboel begrip hebben voor het geschrevene en aan de andere kant vind ik het ook belangrijk te benoemen dat we in een wereld leven waar we eigenlijk wel dankbaar mogen zijn dat we ons kunnen verlekkeren met een broodje saucijs tijdens een tussenuur of dat we ons mogen ergeren aan een halvegare voor de klas zonder dat het direct consequenties heeft, of dat je iets dergelijks mag en kunt schrijven en dan ook nog daarop een reactie krijgt van een docent. Schopenhauer zei al: “Leven is lijden”, eindelijk heeft hij dat van Gautama Boeddha gejat, net zoals dat ik dit idee weer van hen jat. Maar wat ik ermee wil zeggen, is dat het lijden in onze huidige westerse markt toch best neervalt ten opzichte van 500 jaar gelezen waar Bruegel Luilekkerland schilderde. Neemt niet weg dat het schoolse leven alleen maar geluk en voorspoed brengt. Het is soms even stompzinnig als het leven zelf. Maar misschien zit daarin ook wel de kunst en waarde besloten?

Michael

Ik heb altijd een dubbel gevoel bij het "het kan erger" argument.
Aan de ene kant klopt het gewoon. Aan de andere kant: dus? Ik kan er natuurlijk naast zitten, maar vaak wordt het als ultieme silencer gebruikt; het is daar erger, dus je mag hier niet klagen. Het uiteenzetten van alles wat er mis is in je leven geeft je ook weer verlichting, en ik kan het iedereen aanraden. Als je er maar niet inert mee blijft zitten. Maar waarom houdt ik dit soort teksten dan niet voor mezelf?

  1. In de hoop dat, als het niet verbeterd, het ten minste niet onopgemerkt ging
  2. Aan mensen laten zien dat het niet altijd even perfect is (eigenlijk een herwoording van 1)

Met je laatste punt ben ik het deels eens. Het ondergane leed is zowel een sterkte als een zwakte van school. Het verhoogt je tolerantie voor stressvolle zaken en het verhoogt je apathie voor allerlei zaken. En ongevoeligheid is soms best handig.

Zoeken

Opgehaald in 0.02815s