Poëzie

Melasse


Maanden verdwenen, manen beschenen
stiekem dansend onder de horizon
deden zij alles wat ik niet kon

En over de spekgladde tijd
is al mijn pijn en alle spijt
gegleden, zo lang geleden

Nu beginnen we vanaf nul
alweer een keer alle flauwekul
de langzame rivier van het wenen

Vies


Er wordt gedrild en de bruine lucht trilt

Thermische ruis uit het brakke fornuis

Kosmisch gesuis, adem in, door je neus

En zie de stalen reus, metalen Zeus

De dood draagt vandaag een zwart gewaad

Van as en smaad, zeis gemaakt van sulfaat

Het kriebelt een beetje, en smaakt naar gruis


Kunnen we nu terug? Terug naar huis?

Dipje


Een dipje, een sipje,
Gevormd als raar blipje
In de tijd, tikje
takje, tokje.

Daar zit je.

Geen Koos


Eerst was er een roos

Toen wat gebloos

En de realisatie

Dat zij voor hem

En hij voor haar

Koos

Violet


Rozen zijn rood

Violen zijn violet

Je bent een lekker ding,

Mijn broodje kroket

Station


Man op het station, man op het perron

“Ik moet er langs, er door, hè pardon”


Wat hij zei ging mijn ene oor in en mijn andere uit

Mijn ziel was zwak maar mijn stem sprak toch luid

“Ik mag je niet makker, flikker op voor een duit”

En er klonk vanaf de grond een dof rinkelgeluid


“En met een hele wereld die niets om me geeft,

Wedden dat de ns weer eens vertraging heeft?”

Paars


Vrouw in blauw

Ik wou wat

Dat je mij en mijn rouw

zou zien dat

Je mij warm maakt en kou

Geeft en bracht

Verdriet, hoe kan dat nou

Alles lacht

Opdat alles goed wou


Vrouw in rood

Aanhoor me

Aanbid me zoals ik

Jouw toornen

Brengen me zo een lik

Dan stormt het

Vrees niet en geef geen kick

Jouw vormen

Daar waar ik omheen blik

Warrig


Vanwege een enorme ravage ergens

aardt Theo weerzinsmatig

het ondergrondse, universele dagdeel

in Kanaleneiland ter oost centraal

horizontaal van andere noordlijnen, jaren of uren.


Tevens onderzoekend crepeert hij

waar ergens een tijd inging.


Keren en raddraaien

gaat echter niet succesvol worden;

er liggen bissectrices,

een talrijke eenheid radialen.

Oorlog


Tevreden leden kneden vrede

Varen naar de ware waarde

Kleden naties mede rede

Naties die creaties claimen


Winnen zonder in te nemen

Gingen leden lang geleden

Klimmen zonder zin te vrezen

Naties in de vrede kleden

Blokje


Op een lege plaat

Vol met vierkante nopjes

Liggen hier en daar

Wat leuk gekleurde blokjes


Dan komt het kleine mannetje

Met zijn hamer, hand en tangetje

Zet hij voorzichtig de blokjes op elkaar

Dan maakt hij het gebaar


De toren is geboren

en de poort gaat open

Iedereen komt op bezoek

Die toren, wat een leuke look


Trots slaat het poppetje

De hoge toren op

Veilig in de cloud

Altijd op de top

Tijd


Stroomt voor mij te snel

Ik probeer het te grijpen,

Maar water kun je niet grijpen

Zo is tijd mij aan het slijpen


Ben soms ik te zwak?

Of gaat tijd gewoon te snel?

Ben ik het kapotte wrak

Verzuipend in de Nijl?


Het liefst zou ik vluchten

Naar een dimensie zonder tijd

Niemand weet van mijn bestaan

Ja, daar zou ik graag staan


Niet meer verdrinken

Nooit meer zo zinken

Ik ben er klaar mee

Ik zeg dikke doei tegen de zee

Zand


Meneer, meneer,
X-3B is geland!
Haal de kennis op
En stuur hem terug

Terug naar het zand
Het zand der kennis
Sijpelt door de zandloper
Traag als tijd

Wat een spijt
Verloren object
Voor altijd begraven
In het trage zand

Zoveel mogelijk zand
Als een stofzuiger rondgaan
Alles in een kamer
Op de goede plek

Zo groeit het ruimteschip
Gevuld met zand
Het zand van de kennis
Beschermd tegen weer en wind

Voor eeuwig bewaard

Blokbanaan


Welke wereld maak je zelf uit, en aan.

Detail boeit mij geen enkele blokbanaan

Ik kies voor een piano die op toon lacht

De toetsen zijn hard, maar lachen altijd zacht


Hoedjes kun je daar geschikt duur kopen

Goedkope dingen, daar kun je niet mee lopen

Altijd aan het bouwen, nooit plaats je een steen

Niemand gaat er dood, ze verlaten je alleen


Verdwaald loop je door het onzichtbare zand

Andere mensen heb je nooit in de hand

Al sta je hier bijna nooit bij de rand

Het is inderdaad een zeer vreemd land

Gekke Vis


Anders zwemmend

In het vreemde water

Anders dan alle anderen

Alle rode vissen


Tevreden in het rond

Af en toe een salto

Zo zwemt hij in het water

Onder de grijze horizon


Hij komt dichter bij de vissen

De gegroepeerde vissen

Ze zwemmen langzaam weg

Maar hij haalt ze in

Zoeken

Opgehaald in 0.03603s